Afwillite
Wzór chemiczny: Ca<sub>3</sub>(SiO<sub>4</sub>)(SiO<sub>2</sub>(OH)<sub>2</sub>)·2H<sub>2</sub>O
Afwillit to rzadki krzemian wapnia, tworzący bezbarwne lub białe, pryzmatyczne kryształy w strefach metamorfizmu kontaktowego.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 2.63
- Łupliwość
- Perfect on {101}, good on {001}
- Przełam
- Conchoidal
- Przezroczystość
- Transparent to translucent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechami charakterystycznymi afwillitu są jego niska twardość (3 w skali Mohsa), szklisty połysk oraz pokrój kryształów - najczęściej pryzmatyczny, z tendencją do tworzenia promienistych agregatów. Ważnym wskaźnikiem jest też środowisko występowania - strefy kontaktowego metamorfizmu skał węglanowych. ## Odróżnianie od podobnych Afwillit bywa mylony z innymi białymi lub bezbarwnymi minerałami występującymi w podobnych warunkach, takimi jak kalcyt, niektóre zeolity (np. natrolit) czy portlandyt. Od kalcytu odróżnia go brak reakcji z kwasem solnym (chyba że jest z nim zrośnięty) i inna forma kryształów. Zeolity, takie jak natrolit, tworzą zazwyczaj cieńsze, igiełkowe kryształy. Portlandyt rzadko występuje w formie dobrze wykształconych kryształów, częściej tworząc masywne skupienia. ## Formy kryształów Kryształy afwillitu należą do układu jednoskośnego. Zwykle mają postać słupkową lub grubotabliczkową, często z prążkowaniem na ścianach. Typowe są zbliźniaczenia. Najbardziej efektowne okazy tworzą promieniste lub gwiaździste agregaty rozchodzące się z jednego punktu.
Środowisko występowania
## Geneza Afwillit jest minerałem hydrotermalnym niskich temperatur. Powstaje w wyniku metamorfizmu kontaktowego skał węglanowych (wapieni, kredy) pod wpływem intruzji magmowych. Tworzy się w żyłach przecinających zmetamorfizowany wapień, w wyniku reakcji krzemionki z węglanem wapnia w obecności wody. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi rzadkimi krzemianami wapnia, takimi jak larnit, spurryt, jennit, ettringit, portlandyt, a także z kalcytem i apofyllitem. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska afwillitu na świecie to kopalnie Dutoitspan i Bultfontein w Kimberley (RPA), gdzie został odkryty. Klasyczne okazy pochodzą również ze Scawt Hill w hrabstwie Antrim (Irlandia Północna). Inne znane lokalizacje to Crestmore w Kalifornii (USA), a także złoża formacji Hatrurim w Izraelu i Jordanii.
Rzadkość
Rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najwyżej cenione okazy afwillitu to te z dobrze wykształconymi, przezroczystymi kryształami o silnym połysku. Szczególnie poszukiwane są promieniste agregaty na kontrastującej matrycy skalnej. Wielkość pojedynczych kryształów, ich czystość oraz estetyka całego okazu mają kluczowy wpływ na wartość. Okazy z klasycznych lokalizacji, jak Scawt Hill, są historycznie i kolekcjonersko bardziej wartościowe. ## Popularne stanowiska Za najlepsze dla tego minerału uważa się dwie historyczne lokalizacje: Scawt Hill w Irlandii Północnej, skąd pochodzą wzorcowe, wachlarzowate agregaty, oraz kopalnie diamentów w Kimberley w RPA, będące miejscem typowym. Okazy z Crestmore w Kalifornii również są cenione przez kolekcjonerów.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy afwillitu należy czyścić bardzo ostrożnie ze względu na ich niską twardość i łupliwość. Najlepiej używać miękkiego pędzelka do usuwania kurzu. W razie potrzeby można przemyć okaz w wodzie destylowanej, a następnie delikatnie osuszyć. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogą spowodować pękanie kryształów wzdłuż płaszczyzn łupliwości. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na uszkodzenia mechaniczne - zarysowania i uderzenia. Należy chronić go przed kontaktem z twardszymi minerałami. Jest również podatny na działanie kwasów, które powodują jego rozkład. Nie wymaga specjalnej ochrony przed światłem czy wilgocią, jest stabilny w warunkach pokojowych. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów afwillitu w osobnych, wyściełanych pudełkach lub klaserach, aby uniknąć kontaktu z innymi minerałami. Chronić przed kurzem i wibracjami. Dobrze wykształcone kryształy na matrycy skalnej najlepiej eksponować w zamkniętych gablotach.