Aerugite
Wzór chemiczny: Ni<sup>2+</sup><sub>8.5</sub>(As<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>2</sub>As<sup>5+</sup>O<sub>8</sub>
Niezwykle rzadki arsenian niklu, tworzący intensywnie zielone, szmaragdowe naloty i skorupy w strefach utleniania złóż kruszców.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 4
- Połysk
- Vitreous to Greasy
- Rysa
- Greenish gray
- Gęstość
- 5.85-5.95
- Łupliwość
- None
- Przełam
- Uneven to Subconchoidal
- Przezroczystość
- Translucent to Opaque
- Układ krystaliczny
- Trigonal
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczowymi cechami pozwalającymi zidentyfikować aerugit są jego intensywny, szmaragdowozielony kolor, występowanie w formie nalotów i skorup, wysoka gęstość oraz parageneza z innymi minerałami niklu i arsenu. Rysa ma charakterystyczny zielonoszary kolor. ## Odróżnianie od podobnych Aerugit bywa mylony z innymi zielonymi, wtórnymi arsenianami, głównie z annabergitem (kwiatem niklowym). Annabergit jest jednak uwodniony, ma niższą gęstość, zazwyczaj jaśniejszy odcień zieleni i często tworzy skupienia igiełkowe, podczas gdy aerugit jest masywny. Bunsenit (tlenek niklu) również bywa zielony, lecz jest znacznie twardszy (5,5 w skali Mohsa). Pewne rozróżnienie tych minerałów często wymaga zaawansowanych badań, np. dyfrakcji rentgenowskiej (XRD). ## Formy kryształów Aerugit niemal wyłącznie tworzy masywne, ziemiste lub drobnokrystaliczne agregaty w formie nalotów i skorup. Bardzo rzadko obserwuje się drobne, niedoskonale wykształcone kryształy trygonalne.
Środowisko występowania
## Geneza Jest to minerał wtórny, powstający w strefach utleniania (wietrzenia) hydrotermalnych złóż bogatych w arsen i nikiel. Tworzy się w wyniku przeobrażenia pierwotnych arsenków niklu, takich jak nikielin. ## Asocjacje mineralne Aerugit często współwystępuje z minerałami typowymi dla swojego środowiska powstawania. Do jego najczęstszych asocjacji należą nikielin, annabergit, bunsenit, erytryn, roselit, kwarc oraz bizmut rodzimy. ## Lokalizacje Jest to minerał ekstremalnie rzadki, znany zaledwie z kilku miejsc na świecie. Lokalizacja typowa to Johanngeorgenstadt w Saksonii (Niemcy). Inne znaczące stanowiska to kopalnia Tsumeb w Namibii oraz inne lokalizacje w obrębie Rudaw (Erzgebirge) na pograniczu niemiecko-czeskim.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Ze względu na ogromną rzadkość, każdy okaz aerugitu jest cenny dla kolekcjonerów minerałów systematycznych. O wartości decyduje przede wszystkim bogactwo nalotu - jego powierzchnia i grubość. Wyżej cenione są okazy o intensywnej, szmaragdowej barwie oraz te, które występują w towarzystwie innych rzadkich lub dobrze wykształconych minerałów. ## Popularne stanowiska Najbardziej poszukiwane przez kolekcjonerów są okazy pochodzące z klasycznych, historycznych lokalizacji w Niemczech (Johanngeorgenstadt) oraz z kopalni Tsumeb w Namibii, znanej z dostarczania wielu rzadkich i unikatowych minerałów.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy aerugitu należy czyścić wyłącznie mechanicznie, używając miękkiego pędzelka do usunięcia kurzu i luźnych zanieczyszczeń. Dopuszczalne jest bardzo ostrożne przetarcie wilgotną szmatką z wodą destylowaną, jednak należy unikać zanurzania minerału w wodzie. ## Czego unikać Aerugit jest arsenianem i jest toksyczny. Należy unikać wdychania pyłu, spożycia oraz kontaktu z błonami śluzowymi. Po każdym kontakcie z minerałem należy dokładnie umyć ręce. Minerał jest wrażliwy na działanie kwasów, które mogą go uszkodzić lub rozpuścić. Nie należy go podgrzewać ani wystawiać na działanie silnych chemikaliów. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w zamkniętych, opisanych pojemnikach (np. pudełkach typu "micromount"), aby ograniczyć kontakt i zapobiec przypadkowemu pyleniu. Należy go trzymać z dala od dzieci i zwierząt.