adamsyt-(Y)
Wzór chemiczny: NaY(CO₃)₂ · 6H₂O
Adamsyt-(Y) to bardzo rzadki, uwodniony węglan sodu i itru, tworzący delikatne, igiełkowe kryształy.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3
- Barwa
- Colourless, white, pale pink, pale purple.
- Połysk
- Vitreous , Pearly
- Rysa
- White
- Gęstość
- 2.27
- Łupliwość
- Perfect on {001}; good on {100}, {010}.
- Przezroczystość
- Transparent,Translucent
- Układ krystaliczny
- Triclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kluczową cechą diagnostyczną adamsytu-(Y) jest jego charakterystyczna forma - promieniste agregaty złożone z białych, igiełkowych kryształów. Jego niska twardość (3 w skali Mohsa), doskonała łupliwość oraz perłowy połysk na jej powierzchniach są pomocne w identyfikacji. Reaguje z kwasem solnym, co potwierdza jego przynależność do węglanów. Pewna identyfikacja jest jednak możliwa głównie w oparciu o analizę chemiczną i rentgenowską (XRD). ## Odróżnianie od podobnych Adamsyt-(Y) może być mylony z innymi białymi, igiełkowymi minerałami występującymi w tym samym środowisku, szczególnie w Mont Saint-Hilaire. Najtrudniejszy do odróżnienia jest thomasclarkite-(Y), który ma bardzo podobny wygląd i skład chemiczny - ich rozróżnienie bez zaawansowanych badań jest praktycznie niemożliwe. Można go także pomylić z niektórymi zeolitami (np. natrolitem), jednak zeolity nie reagują z kwasem. ## Formy kryształów Kryształy są zawsze silnie wydłużone, igiełkowe (pokrój akicularny). Tworzą one charakterystyczne, promieniste lub chaotyczne agregaty, a także kuliste skupienia i delikatne naloty na innych minerałach.
Środowisko występowania
## Geneza Adamsyt-(Y) jest minerałem wtórnym, powstającym w niskotemperaturowych warunkach hydrotermalnych. Formuje się w późnym etapie krystalizacji w pustkach (miarolach) i szczelinach pegmatytów nefelinowo-syenitowych, które są częścią złożonych intruzji alkalicznych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z szeroką gamą innych rzadkich minerałów, typowych dla środowiska Mont Saint-Hilaire. Do jego najczęstszych asocjacji należą: thomasclarkite-(Y), mckelveyite-(Y), donnayite-(Y), ewaldyt, egiryn, mikroklin, analcym, katapleit i serycyt. ## Lokalizacje Najważniejszym i jednocześnie typowym miejscem występowania adamsytu-(Y) jest kompleks alkaliczny Mont Saint-Hilaire (kamieniołom Poudrette) w Quebecu, w Kanadzie. Jest to źródło najlepszych na świecie okazów tego minerału. Występowanie adamsytu-(Y) odnotowano również w ultrazasadowych masywach alkalicznych na Półwyspie Kolskim w Rosji (masywy Chibiny i Łowoziero), jednak okazy z tych lokalizacji są znacznie rzadsze na rynku kolekcjonerskim.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najwyżej cenione przez kolekcjonerów są okazy z dobrze wykształconymi, dużymi (jak na ten minerał) i nieuszkodzonymi promienistymi agregatami. Kontrastujące połączenie białych igiełek adamsytu-(Y) z ciemną matrycą, na przykład z egirynem, znacznie podnosi atrakcyjność wizualną i wartość okazu. Ważna jest również obecność innych rzadkich minerałów towarzyszących na tym samym okazie. ## Popularne stanowiska Praktycznie wszystkie okazy adamsytu-(Y) dostępne na rynku kolekcjonerskim pochodzą z jednego miejsca na świecie: kamieniołomu Poudrette w Mont Saint-Hilaire, Quebec, Kanada. Stanowisko to jest znane z dostarczania najlepszych i największych kryształów tego minerału.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Adamsyt-(Y) jest minerałem niezwykle delikatnym i częściowo rozpuszczalnym w wodzie. Czyszczenie należy ograniczyć do absolutnego minimum. Dopuszczalne jest jedynie bardzo ostrożne usuwanie kurzu za pomocą miękkiego pędzelka lub delikatnego strumienia sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i innymi płynami, które mogą uszkodzić lub rozpuścić kryształy. Minerał jest wrażliwy na kwasy, z którymi gwałtownie reaguje. Należy chronić go przed urazami mechanicznymi, wstrząsami i wibracjami z powodu jego miękkości i doskonałej łupliwości. Przechowywanie w wilgotnym środowisku lub w warunkach gwałtownych zmian temperatury może prowadzić do jego degradacji. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w zamkniętych, wyściełanych pudełkach typu "micromount", które chronią je przed kurzem, uszkodzeniami mechanicznymi i zmianami wilgotności. Ekspozycja powinna odbywać się w stabilnych warunkach środowiskowych, z dala od bezpośredniego światła słonecznego i źródeł ciepła.