Abswurmbachite
Wzór chemiczny: Cu<sup>2+</sup>Mn<sup>3+</sup><sub>6</sub>O<sub>8</sub>(SiO<sub>4</sub>)
Abswurmbachit to bardzo rzadki, czarny minerał miedzi i manganu z grupy krzemianów, występujący w skałach metamorficznych.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 6.5
- Połysk
- Submetallic
- Rysa
- Black
- Gęstość
- 4.96
- Łupliwość
- Indistinct on {110}
- Przezroczystość
- Opaque
- Układ krystaliczny
- Tetragonal
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja abswurmbachitu na podstawie cech wizualnych jest niemożliwa. Jego czarna barwa, submetaliczny połysk i występowanie w specyficznym środowisku metamorficznym są wskazówkami, ale pewne rozpoznanie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak dyfrakcja rentgenowska (XRD) lub analiza mikrosondą elektronową (EDS). ## Odróżnianie od podobnych Jest wizualnie nieodróżnialny od braunitu, z którym często współwystępuje i jest blisko spokrewniony. Można go również pomylić z innymi czarnymi tlenkami manganu, takimi jak hollandyt czy piroluzyt. Odróżnienie jest możliwe wyłącznie na podstawie analizy chemicznej i strukturalnej. ## Formy kryształów Najczęściej występuje w postaci nieregularnych, anhedralnych ziaren o wielkości poniżej 0.2 mm. Rzadko tworzy agregaty lub słabo wykształcone, drobne kryształy o pokroju dipiramidalnym.
Środowisko występowania
## Geneza Abswurmbachit powstaje w warunkach metamorfizmu facji glaukofanowej (wysokie ciśnienie, niska temperatura). Tworzy się w bogatych w mangan i krzemionkę skałach osadowych, które uległy przeobrażeniu. Jest minerałem skałotwórczym w niektórych kwarcytach piemontytowych. ## Asocjacje mineralne Minerał ten najczęściej współwystępuje z braunitem, hollandytem, kwarcem, piemontytem, shattuckitem oraz tenorytem. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska, w tym lokalizacja typowa, znajdują się w Grecji na wyspie Andros (kopalnie Myli i Ochi). Potwierdzono także jego występowanie w Alpach Apuańskich we Włoszech oraz w kilku miejscach w Japonii (np. w prefekturze Kōchi).
Rzadkość
Bardzo rzadki
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Jakość okazów kolekcjonerskich tego mikrominerału ocenia się na podstawie bogactwa występowania na matrycy skalnej, pewności identyfikacji (najlepiej potwierdzonej analitycznie) oraz atrakcyjności minerałów towarzyszących. Wielkość ziaren, choć zawsze niewielka, również ma znaczenie. ## Popularne stanowiska Najbardziej cenione przez kolekcjonerów są okazy pochodzące z lokalizacji typowej w Grecji. Materiał z innych potwierdzonych stanowisk również jest poszukiwany przez wyspecjalizowanych zbieraczy mikrominerałów.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy należy czyścić bardzo ostrożnie, najlepiej za pomocą miękkiego pędzelka na sucho w celu usunięcia kurzu. W razie potrzeby można użyć wody destylowanej, a następnie dokładnie osuszyć okaz. Zazwyczaj występuje w postaci tak małych ziaren, że czyszczenie nie jest konieczne. ## Czego unikać Należy unikać myjek ultradźwiękowych oraz wszelkich środków chemicznych. Mimo stosunkowo dużej twardości, minerał jest kruchy i należy chronić go przed uderzeniami i ścieraniem. ## Przechowywanie Najlepszym sposobem przechowywania jest umieszczenie okazu w zamykanym pudełku typu "micromount", które chroni go przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy przechowywać w suchym miejscu.