Gips
Wzór chemiczny: CaS<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>·2H<sub>2</sub>O
Gips to pospolity minerał z grupy siarczanów, uwodniony siarczan wapnia, często tworzący dobrze wykształcone kryształy lub masywne skupienia.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2
- Połysk
- Vitreous, Pearly, Silky
- Rysa
- White.
- Gęstość
- 2.312
- Łupliwość
- Perfect (eminent) and easy on {010}, almost micaceous in some samples; on {100} distinct, yielding a surface with a conchoidal fracture; on {011}, yielding a fibrous fracture {001}.
- Przełam
- Conchoidal
- Przezroczystość
- Transparent,Translucent,Opaque
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Gips można rozpoznać po niskiej twardości (2 w skali Mohsa), możliwości zarysowania paznokciem oraz doskonałej łupliwości w jednym kierunku, co pozwala na rozdzielenie na cienkie, elastyczne blaszki. Charakterystyczna jest również biała rysa. Przezroczyste odmiany, takie jak selenit, są łatwo rozpoznawalne po swojej klarowności i pokroju kryształów. ## Odróżnianie od podobnych Gips może być mylony z kalcytem, jednak kalcyt jest twardszy (3 w skali Mohsa) i reaguje z kwasem solnym, czego gips nie robi. Baryt również może być podobny, ale jest znacznie cięższy i ma inną łupliwość. Włókniste odmiany gipsu (satynowy szpat) mogą być mylone z azbestem, jednak gips jest znacznie bardziej miękki i nie ma włókien tak elastycznych i trwałych jak azbest. ## Formy kryształów Gips tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym, słupkowym lub igiełkowym. Często występują zbliźniaczenia, zwłaszcza bliźniaki "jaskółczy ogon". Agregaty bywają zbite, ziarniste, włókniste (satynowy szpat), blaszkowe, a także rozetowe (róże pustyni).
Środowisko występowania
## Geneza Gips powstaje głównie w środowiskach ewaporatowych, czyli w wyniku odparowania słonych wód morskich lub jeziornych. Tworzy się również w strefach utleniania złóż siarczkowych, jako produkt wietrzenia. Może występować w skałach osadowych, takich jak wapienie, margle i iłowce. ## Asocjacje mineralne Gips często współwystępuje z innymi minerałami ewaporatowymi, takimi jak halit (sól kamienna), anhydryt, kalcyt, dolomit, a także z siarką rodzimą. ## Lokalizacje Znaczące złoża gipsu występują na całym świecie. Do ważnych lokalizacji należą: Hiszpania (szczególnie słynne kryształy selenitu z Naica w Meksyku, choć to nie Hiszpania), USA (np. Park Narodowy White Sands w Nowym Meksyku), Włochy, Niemcy, Polska (np. Niecka Nidziańska) i Rosja.
Rzadkość
Bardzo pospolity
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy gipsu to te o dobrze wykształconych, przezroczystych kryształach, zwłaszcza odmiany selenitowe. Ważna jest również wielkość kryształów, ich klarowność, brak uszkodzeń mechanicznych oraz atrakcyjny pokrój. "Róże pustyni" są cenione za swoją unikalną formę. Okazy z rzadkimi inkluzjami lub nietypowymi barwami również mogą być poszukiwane. ## Popularne stanowiska Do najbardziej znanych stanowisk, z których pochodzą cenione okazy, należą jaskinie Naica w Meksyku, słynące z gigantycznych kryształów selenitu. Inne ważne lokalizacje to obszary pustynne, gdzie powstają "róże pustyni", a także złoża w Hiszpanii i USA.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy gipsu należy czyścić delikatnie, używając miękkiej szczoteczki lub pędzelka, aby usunąć kurz. W przypadku silniejszych zabrudzeń można użyć letniej wody destylowanej, jednak należy unikać długotrwałego moczenia, ponieważ gips jest rozpuszczalny w wodzie. ## Czego unikać Należy unikać stosowania silnych środków chemicznych, kwasów i zasad, które mogą uszkodzić powierzchnię minerału. Gips jest wrażliwy na zmiany temperatury i wilgotności, dlatego nie należy narażać go na gwałtowne wahania tych czynników. Długotrwałe wystawienie na bezpośrednie światło słoneczne może spowodować blaknięcie niektórych odmian barwnych. ## Przechowywanie Gips najlepiej przechowywać w suchym miejscu, z dala od źródeł ciepła i bezpośredniego światła słonecznego. Okazy należy umieszczać w oddzielnych pudełkach lub na miękkiej podkładce, aby zapobiec zarysowaniom, ponieważ gips jest minerałem miękkim.