Magnezyt
Wzór chemiczny: MgCO<sub>3</sub>
Magnezyt to węglan magnezu, minerał występujący w postaci zbitych mas, często przypominających porcelanę, lub rzadziej jako dobrze wykształcone kryształy.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 3.5-4.5
- Połysk
- Vitreous
- Rysa
- White
- Gęstość
- 2.98
- Łupliwość
- On <mi>{10_11}</mi>.
- Przełam
- Muszlowy
- Przezroczystość
- Transparent,Translucent
- Układ krystaliczny
- Trigonal
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Magnezyt najłatwiej rozpoznać po jego wyglądzie zbitych, porcelanopodobnych mas, które często mają białą lub szarobiałą barwę. Pomocna jest również reakcja z kwasem solnym – magnezyt reaguje z nim, ale znacznie wolniej niż kalcyt, zwłaszcza w przypadku zimnego i rozcieńczonego kwasu. Twardość 3,5-4,5 w skali Mohsa pozwala odróżnić go od twardszych i bardziej miękkich minerałów. ## Odróżnianie od podobnych Magnezyt bywa mylony z kalcytem, dolomitem, a także z chalcedonem lub porcelanitem. Od kalcytu różni się wolniejszą reakcją z kwasem solnym oraz nieco większą twardością. Od dolomitu, który jest również węglanem, odróżnia go brak żelaza i wapnia w składzie chemicznym, co często wpływa na jego barwę. Od chalcedonu i porcelanitu, które są twardsze, magnezyt odróżnia się niższą twardością i reakcją z kwasami. ## Formy kryształów Kryształy magnezytu są rzadkie i zazwyczaj mają pokrój romboedryczny, często ze ścianami wygiętymi. Występują również w postaci agregatów zbitych, skrytokrystalicznych, ziarnistych, włóknistych, a także promienistych i nerkowatych.
Środowisko występowania
## Geneza Magnezyt powstaje w różnych środowiskach geologicznych. Często tworzy się w wyniku metasomatozy, czyli procesów hydrotermalnych, gdzie roztwory bogate w magnez reagują ze skałami węglanowymi, takimi jak wapienie i dolomity. Może również powstawać w wyniku przeobrażenia skał ultrazasadowych, takich jak serpentynity i perydotyty, w procesach wietrzenia lub hydrotermalnych. Innym środowiskiem powstawania są osady ewaporatowe, gdzie magnezyt krystalizuje z roztworów bogatych w magnez. ## Asocjacje mineralne Magnezyt często współwystępuje z innymi minerałami węglanowymi, takimi jak kalcyt i dolomit. W skałach ultrazasadowych może być związany z serpentynitem, talkiem i chromitem. W środowiskach hydrotermalnych może występować z kwarcem, opalem i chalcedonem. ## Lokalizacje Ważne złoża magnezytu znajdują się w Austrii (Styria), Grecji (Eubea), Rosji (Ural), Chinach, Brazylii, Indiach, Korei Północnej i Stanach Zjednoczonych (Kalifornia, Nevada). W Polsce występuje w niewielkich ilościach w serpentynitach Dolnego Śląska.
Rzadkość
Bardzo pospolity
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy magnezytu to te, które prezentują dobrze wykształcone, przezroczyste kryształy o wyraźnym pokroju romboedrycznym. Wysoka przezroczystość, brak inkluzji i jednolita barwa są pożądane. Zbity magnezyt jest atrakcyjny, gdy ma czystą, jednolitą barwę i gładką, porcelanową powierzchnię. Duże rozmiary okazów również zwiększają ich wartość kolekcjonerską. ## Popularne stanowiska Najbardziej poszukiwane okazy krystaliczne magnezytu pochodzą z Brazylii, zwłaszcza z Minas Gerais, gdzie znajdowane są przezroczyste, bezbarwne kryształy. Złoża w Austrii i Grecji są znane z wysokiej jakości zbitych magnezytów.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Okazy magnezytu można czyścić za pomocą miękkiej szczoteczki i letniej wody. W przypadku silniejszych zabrudzeń można użyć delikatnego mydła, a następnie dokładnie spłukać minerał czystą wodą. Ważne jest, aby po umyciu dokładnie osuszyć okaz, najlepiej miękką ściereczką. ## Czego unikać Należy unikać stosowania silnych środków chemicznych, takich jak kwasy, które mogą uszkodzić strukturę węglanową magnezytu. Minerał jest wrażliwy na działanie kwasów, co może prowadzić do jego rozpuszczenia lub zmatowienia powierzchni. Nie należy wystawiać magnezytu na długotrwałe działanie promieni słonecznych, które mogą spowodować blaknięcie barwy, zwłaszcza w przypadku odmian kolorowych. Unikać należy również gwałtownych zmian temperatury. ## Przechowywanie Magnezyt najlepiej przechowywać w suchym miejscu, z dala od bezpośredniego światła słonecznego i źródeł ciepła. Okazy kolekcjonerskie można umieścić w gablotach lub pudełkach wyłożonych miękkim materiałem, aby chronić je przed zarysowaniami i uszkodzeniami mechanicznymi. Ze względu na stosunkowo niską twardość, należy unikać kontaktu z twardszymi minerałami.