Krokoit
Wzór chemiczny: Pb<sup>2+</sup>Cr<sup>6+</sup>O<sub>4</sub>
Krokoit to rzadki minerał chromianowy o intensywnej pomarańczowo-czerwonej barwie, tworzący wydłużone, igiełkowe kryształy.
Właściwości
- Twardość Mohsa
- 2.5-3
- Połysk
- Adamantine, vitreous
- Rysa
- Yellow-orange
- Gęstość
- 5.97
- Łupliwość
- Distinct on {110}, indistinct on {001} and {100}.
- Przełam
- Muszlowy do nierównego
- Przezroczystość
- Transparent,Translucent
- Układ krystaliczny
- Monoclinic
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Krokoit można rozpoznać po charakterystycznej, intensywnej pomarańczowo-czerwonej barwie oraz wydłużonych, często igiełkowych kryształach. Połysk diamentowy do szklistego jest również cechą diagnostyczną. Rysa minerału jest żółto-pomarańczowa. ## Odróżnianie od podobnych Krokoit może być mylony z niektórymi minerałami wanadanowymi, takimi jak wulfenit, jednak wulfenit zazwyczaj tworzy kryształy o pokroju tabliczkowym i ma inną barwę rysy. Barwa i forma kryształów krokoitu są jednak na tyle charakterystyczne, że pomyłki są rzadkie. ## Formy kryształów Krokoit najczęściej występuje w postaci wydłużonych, pryzmatycznych lub igiełkowych kryształów. Często tworzy skupienia promieniste, włókniste, a także zbite lub ziarniste agregaty. Kryształy mogą osiągać znaczne rozmiary, nawet do kilkunastu centymetrów długości.
Środowisko występowania
## Geneza Krokoit jest wtórnym minerałem, który powstaje w strefach utleniania złóż ołowiu, gdzie występują skały zawierające chrom. Chrom jest zazwyczaj dostarczany przez wietrzenie skał ultrazasadowych lub serpentynitów. Powstaje w wyniku reakcji roztworów bogatych w chrom z minerałami ołowiu, takimi jak galena. ## Asocjacje mineralne Krokoit często współwystępuje z innymi minerałami wtórnymi strefy utleniania, takimi jak cerusyt, piromorfit, wulfenit, goethyt, limonit oraz z minerałami zawierającymi mangan. ## Lokalizacje Najbardziej znane i cenione stanowiska krokoitu znajdują się w kopalni Dundas na Tasmanii w Australii, gdzie występują okazy o wyjątkowej jakości i rozmiarach. Inne znaczące miejsca występowania to Berezowsk na Uralu w Rosji, gdzie został odkryty, oraz Brazylia i Filipiny.
Rzadkość
Niezbyt częsty
Dla kolekcjonerów
## Kryteria jakości Najbardziej pożądane okazy krokoitu to te o intensywnej, głębokiej pomarańczowo-czerwonej barwie, z dobrze wykształconymi, nieuszkodzonymi i przezroczystymi kryształami. Długość i smukłość kryształów, a także ich ułożenie na estetycznym podłożu, znacząco wpływają na wartość kolekcjonerską. Okazy z dużymi, pojedynczymi kryształami lub gęstymi skupieniami promienistymi są szczególnie cenione. ## Popularne stanowiska Kopalnia Dundas na Tasmanii w Australii jest najbardziej znanym źródłem światowej klasy okazów krokoitu. Okazy z tego regionu są wysoko cenione ze względu na ich barwę, wielkość i doskonałą krystalizację.
Pielęgnacja i przechowywanie
## Czyszczenie Krokoit jest minerałem stosunkowo miękkim, dlatego wymaga delikatnego czyszczenia. Najlepiej używać miękkiej, suchej szczoteczki do usuwania kurzu. W przypadku większych zabrudzeń można ostrożnie przemyć okaz wodą destylowaną, unikając długotrwałego moczenia. ## Czego unikać Należy unikać stosowania jakichkolwiek chemicznych środków czyszczących, które mogą uszkodzić powierzchnię minerału lub zmienić jego barwę. Krokoit jest wrażliwy na światło słoneczne, które może powodować blaknięcie, dlatego nie powinien być eksponowany w bezpośrednim nasłonecznieniu. Wysokie temperatury oraz nagłe zmiany temperatury również mogą być szkodliwe. Ze względu na zawartość ołowiu, należy unikać bezpośredniego kontaktu z ustami i zawsze myć ręce po kontakcie z okazem. ## Przechowywanie Okazy krokoitu najlepiej przechowywać w zamkniętych gablotach lub pudełkach, z dala od kurzu i światła. Ważne jest zapewnienie stabilnej temperatury i wilgotności. Ze względu na kruchość, należy unikać wstrząsów i uderzeń, które mogą prowadzić do uszkodzenia delikatnych kryształów.