SKU: B_20_0002
Niezwykle smukły okaz skolecytu z Pakistanu. Składa się z równolegle zrośniętych kryształów o wyrazistym połysku i dobrze zachowanych, ostrych zakończeniach. W połowie wysokości okazu wykształciły się kontrastujące kryształy kalcytu. Okaz wykazuje silną fluorescencję oraz delikatną fosforescencję w świetle UV. Główne Cechy: wydłużony pokrój; obecność kontrastującego kalcytu; silna reakcja w świetle UV. Stan zachowania: Bardzo dobry - wierzchołki głównych kryształów są ostre i zachowane w świetnym stanie.
Cena: 119 PLN
Dostępność: Dostępny
Lokalizacja: -, Indie
Rozmiar: 17 x 12 x 98 mm
Waga: 14 g
Wzór chemiczny: Ca(Si₃Al₂)O₁₀ · 3H₂O
Twardość (Mohs): 5-5.5
Charakterystyka Skolecyt jest minerałem z grupy zeolitów, często tworzącym promieniste, włókniste lub igiełkowe skupienia. Kryształy są zazwyczaj wydłużone, pręcikowe, o rombowym lub igiełkowym pokroju. Agregaty bywają promieniste, kuliste lub nerkowate. Powierzchnia kryształów może być prążkowana równolegle do wydłużenia. Minerał ten jest kruchy i stosunkowo miękki. Właściwości fizyczne Twardość skolecytu w skali Mohsa wynosi 5-5.5. Posiada doskonałą łupliwość. Połysk jest szklisty, często jedwabisty na powierzchniach przełamu. Skolecyt jest przezroczysty do przeświecającego. Gęstość właściwa wynosi około 2.25 g/cm³. Barwy i odmiany Skolecyt najczęściej występuje w barwie białej lub bezbarwnej. Może również przyjmować odcienie różowe, łososiowe, czerwone, a rzadziej zielonkawe. Zabarwienie często wynika z obecności domieszek innych minerałów lub wrostków. Historia i nazwa Nazwa "skolecyt" pochodzi od greckiego słowa "skolex", oznaczającego robaka, co nawiązuje do tendencji minerału do zwijania się pod wpływem płomienia palnika. Minerał został opisany w 1813 roku przez Adolfa Ferdinanda Gehlena i Johanna Nepomuka von Fuchsa.
Rozpoznawanie Skolecyt można rozpoznać po charakterystycznym pokroju kryształów, często tworzących promieniste lub włókniste skupienia. Połysk szklisty do jedwabistego oraz biała rysa są również cechami diagnostycznymi. Pod wpływem płomienia palnika minerał topi się, tworząc pęcherzyki i zwijając się, co jest unikalną cechą. Odróżnianie od podobnych Skolecyt bywa mylony z innymi zeolitami, takimi jak natrolit czy mezolit. Od natrolitu odróżnia go przede wszystkim reakcja na płomień palnika (natrolit nie zwija się). Mezolit ma podobny wygląd, ale różni się składem chemicznym i właściwościami optycznymi. W celu precyzyjnego odróżnienia często konieczne są badania laboratoryjne. Formy kryształów Kryształy skolecytu są zazwyczaj wydłużone, pręcikowe lub igiełkowe. Często tworzą promieniste agregaty, przypominające snopy lub kule. Spotykane są również skupienia włókniste, nerkowate lub proste kryształy o przekroju rombowym.
Geneza Skolecyt jest minerałem wtórnym, powstającym głównie w pęcherzach pogazowych skał wulkanicznych, takich jak bazalty, andezyty i ryolity. Krystalizuje z roztworów hydrotermalnych o niskiej temperaturze, bogatych w wapń, krzem i glin. Występuje również w szczelinach i żyłach w innych typach skał, gdzie następuje metasomatyczna wymiana minerałów. Asocjacje mineralne Skolecyt często współwystępuje z innymi zeolitami, takimi jak stilbit, heulandyt, laumontyt, natrolit i mezolit. Może być również znajdowany w towarzystwie kalcytu, apofyllitu, chabazytu i prehnitu. Lokalizacje Znane stanowiska skolecytu znajdują się w Indiach (zwłaszcza w rejonie Dekanu, gdzie występują piękne, duże okazy), na Islandii, w Stanach Zjednoczonych (Oregon, Waszyngton), w Wielkiej Brytanii (Szkocja), w Niemczech i we Włoszech.
Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy skolecytu to te z dobrze wykształconymi, długimi, promienistymi kryształami o intensywnej barwie (jeśli występuje) i wysokiej przezroczystości. Duże, estetyczne skupienia o regularnym pokroju są szczególnie poszukiwane. Ważna jest również integralność okazu, brak uszkodzeń mechanicznych i czystość. Popularne stanowiska Najbardziej poszukiwane okazy skolecytu pochodzą z Indii, zwłaszcza z rejonu Dekanu, gdzie występują duże, estetyczne skupienia promienistych kryształów. Inne cenione lokalizacje to Islandia, ze względu na czyste i dobrze wykształcone kryształy, oraz niektóre miejsca w Stanach Zjednoczonych.