SKU: B-0224_5-PK
Wyjątkowy okaz hambergitu - na jasnym podłożu osadzone są liczne, wydłużone kryształy o listewkowym pokroju i wyraźnym, perłowym połysku. Okaz charakteryzuje się śnieżnobiałą barwą i bardzo dobrą ekspozycją poszczególnych kryształów, które tworzą dynamiczną, przestrzenną kompozycję. Ze względu na rzadkość występowania hambergitu w tak dobrze wykształconych grupach krystalicznych, jest to pozycja o wysokich walorach systematycznych. Główne Cechy: rzadki minerał; listewkowy pokrój kryształów; perłowy połysk; śnieżnobiała barwa; ex coll. K.Urbanik. Stan zachowania: Bardzo dobry - kryształy są dobrze wykształcone i osadzone stabilnie na matrixie.
Cena: 449 PLN
Dostępność: Dostępny
Lokalizacja: Skardu, Pakistan
Rozmiar: 62 x 45 x 15 mm
Waga: 29 g
Wzór chemiczny: Be₂BO₃(OH,F)
Układ krystalograficzny: rombowy
Twardość (Mohs): 7
Grupa mineralogiczna: Typical Nesoborate Group
Rzadkość: Bardzo Rzadki
Charakterystyka Hambergit jest rzadkim minerałem, boranem berylu, który zazwyczaj tworzy bezbarwne, przezroczyste lub przeświecające kryształy. Często występują w postaci słupkowej lub tabliczkowej, o wyraźnym połysku szklistym. Okazy hambergitowe są cenione przez kolekcjonerów ze względu na ich rzadkość i estetykę. Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością 7.5 w skali Mohsa. Posiada gęstość właściwą wynoszącą około 2.347. Połysk hambergitów jest szklisty, a rysa biała. Minerał jest przezroczysty do przeświecającego. Barwy i odmiany Hambergit występuje najczęściej jako bezbarwny, choć może przyjmować również odcienie szarawe lub żółtawe. W świetle przechodzącym zawsze jest bezbarwny. Nie są znane specyficzne odmiany handlowe tego minerału. Historia i nazwa Minerał został odkryty w 1890 roku i nazwany na cześć Axela Hambergiego, szwedzkiego mineraloga i geologa. Nazwa upamiętnia jego wkład w badania mineralogiczne. Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość i brak wystarczających złóż, hambergit nie ma zastosowań przemysłowych. Jest to minerał wyłącznie kolekcjonerski, poszukiwany przez miłośników rzadkich okazów.
Rozpoznawanie Hambergit można rozpoznać po jego bezbarwnych lub lekko zabarwionych, przezroczystych kryształach o szklistym połysku. Charakterystyczna jest również jego wysoka twardość (7.5 w skali Mohsa) oraz biała rysa. Często występuje w postaci słupkowych lub tabliczkowych kryształów. Odróżnianie od podobnych Ze względu na swój wygląd, hambergit może być mylony z innymi bezbarwnymi minerałami, takimi jak kwarc, topaz czy beryl. Od kwarcu odróżnia go wyższa twardość i inna forma krystalizacji. Od topazu i berylu można go odróżnić na podstawie gęstości oraz specyficznych cech krystalograficznych i chemicznych. Formy kryształów Hambergit tworzy kryształy o pokroju słupkowym lub tabliczkowym. Często występują jako pojedyncze, dobrze wykształcone kryształy, ale mogą również tworzyć agregaty.
Geneza Hambergit jest minerałem rzadkim, powstającym w pegmatytach granitowych, zwłaszcza tych bogatych w beryl i bor. Jest to minerał wtórny, tworzący się w późnych etapach krystalizacji magmy. Asocjacje mineralne Często współwystępuje z innymi minerałami pegmatytowymi, takimi jak kwarc, skalenie, muskowit, turmalin, beryl oraz inne rzadkie minerały berylowe i borowe. Lokalizacje Najważniejsze stanowiska hambergitów znajdują się na Madagaskarze, w Norwegii (Langesundsfjord), a także w Stanach Zjednoczonych (Kalifornia) i Rosji (Ural).
Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy hambergitów to te, które posiadają duże, dobrze wykształcone, przezroczyste i bezbarwne kryształy. Ważna jest również czystość minerału, brak inkluzji i uszkodzeń mechanicznych. Okazy z estetycznymi asocjacjami z innymi minerałami są również wysoko cenione. Popularne stanowiska Najbardziej poszukiwane okazy hambergitów pochodzą z Madagaskaru, gdzie znajdowane są kryształy o wyjątkowej jakości i rozmiarach. Norweskie stanowiska również dostarczają interesujących okazów.