SKU: B_27_0044
Okaz goszenitu (bezbarwnej odmiany berylu). Główny kryształ osadzony jest na jasnym matrixie. Bryła wyróżnia się znakomitą przezroczystością wnętrza - wgląd w czystą strukturę ułatwiają idealnie przejrzyste, dłuższe ściany boczne, podczas gdy krótsze pozostają naturalnie zmatowione. Dodatkowym akcentem są drobne, ciemnoniebieskie igiełki (najprawdopodobniej turmaliny), wrośnięte częściowo w zewnętrzne warstwy berylu. Główne Cechy: wysoka przezroczystość; bezbarwny beryl; jasny matrix. Stan zachowania: Bardzo dobry - zakończenia kryształu zachowane w bardzo dobrym stanie, z ostrymi i czytelnymi powierzchniami. Na jednym brzegu obecne obtłuczenie.
Cena: 219 PLN
Dostępność: Dostępny
Lokalizacja: Gilgit-Baltistan, Pakistan
Rozmiar: 30 x 35 x 21 mm
Waga: 16.5 g
Wzór chemiczny: Be₃Al₂(Si₆O₁₈)
Twardość (Mohs): 7.5-8
Grupa mineralogiczna: Beryl Group
Charakterystyka Goszenit jest bezbarwną odmianą berylu, co czyni go chemicznie najczystszą formą tego minerału. Jego nazwa pochodzi od miejsca pierwszego odkrycia - Goshen w stanie Massachusetts, USA. W przeciwieństwie do innych odmian berylu, takich jak szmaragd (zabarwiony chromem i wanadem) czy akwamaryn (zabarwiony żelazem), goszenit nie zawiera pierwiastków śladowych, które mogłyby nadać mu barwę. Typowe okazy tworzą dobrze wykształcone, sześcioboczne kryształy o płaskich zakończeniach, często o doskonałej przejrzystości i silnym, szklistym połysku. Właściwości fizyczne Goszenit charakteryzuje się znaczną twardością, wynoszącą 7.5-8 w skali Mohsa, co czyni go minerałem trwałym i odpornym na zarysowania. Ma szklisty połysk i jest zazwyczaj przezroczysty, rzadziej przeświecający. Jego gęstość waha się w przedziale 2.6-2.8 g/cm³, co jest typowe dla beryli. Barwy i odmiany Z definicji goszenit jest bezbarwny. Brak koloru świadczy o braku domieszek. Czasami, w wyniku naturalnego napromieniowania, może uzyskać bardzo blady odcień żółtawy, zielonkawy lub niebieskawy, jednak w handlu i mineralogii za goszenit uważa się wyłącznie okazy w pełni bezbarwne. Historia i nazwa Nazwa minerału, nadana w 1844 roku, pochodzi od miejscowości Goshen w hrabstwie Hampshire, w stanie Massachusetts (USA), gdzie po raz pierwszy zidentyfikowano jego znaczące złoża. Ze względu na swoją przezroczystość i twardość, w przeszłości był wykorzystywany do produkcji pierwszych soczewek okularowych i szkieł powiększających. Zastosowania Obecnie goszenit jest przede wszystkim kamieniem kolekcjonerskim i jubilerskim. Bywa używany jako mniej kosztowny zamiennik diamentu, choć jego brylancja jest niższa. Czyste i duże kryształy są poszukiwane przez kolekcjonerów minerałów, a także wykorzystywane w gemmologii do celów badawczych i edukacyjnych.
Rozpoznawanie Kluczową cechą diagnostyczną goszenitu jest jego sześcioboczny (heksagonalny) kształt kryształów, wysoka twardość (rysuje kwarc) oraz całkowity brak barwy. Posiada szklisty połysk i jest zazwyczaj w pełni przezroczysty. W odróżnieniu od topazu nie wykazuje doskonałej łupliwości. Odróżnianie od podobnych Goszenit bywa mylony z kilkoma innymi bezbarwnymi minerałami: Kryształ górski (kwarc): Kwarc jest nieco miększy (twardość 7), ma niższy współczynnik załamania światła i inną formę krystaliczną (trygonalną), często zakończoną piramidami. Topaz: Bezbarwny topaz jest twardszy (8), gęstszy i posiada doskonałą łupliwość podstawną, której goszenit nie ma. Danburyt: Ma podobną twardość, ale krystalizuje w układzie rombowym i jest gęstszy. Fenakit: Jest bardzo podobny pod względem twardości i wyglądu, ale krystalizuje w układzie trygonalnym i jest znacznie rzadszy. Formy kryształów Goszenit najczęściej tworzy wydłużone, słupowe kryształy heksagonalne, zakończone płaskimi ścianami podstawy (pinakoidami). Występuje również w formie skupień ziarnistych lub promienistych agregatów.
Geneza Goszenit powstaje głównie w pegmatytach granitowych, często w ich pustkach miarolitycznych, jako jeden z ostatnich produktów krystalizacji magmy resztkowej. Może również występować w niektórych skałach metamorficznych, takich jak łupki mikowe, oraz w żyłach hydrotermalnych. Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z kwarcem (zwłaszcza dymnym), skaleniami (albitem, ortoklazem), muskowitem, lepidolitem, spodumenem, różnymi turmalinami (elbaitem, schorlem) oraz kolumbitem i tantalityem. Lokalizacje Historycznie ważnym miejscem jest Goshen w Massachusetts, USA. Obecnie najlepszej jakości okazy kolekcjonerskie i jubilerskie pochodzą z pegmatytów w Brazylii (szczególnie w stanie Minas Gerais), Pakistanie (Gilgit-Baltistan), Afganistanie, Chinach, Namibii i Rosji (Ural). W Polsce śladowe ilości berylu (bez precyzyjnego określenia odmiany) znajdowano w pegmatytach granitów Karkonoszy i Strzegomia.
Kryteria jakości Dla kolekcjonerów najważniejsza jest idealna przezroczystość (tzw. "czystość wody"), brak inkluzji i spękań oraz doskonałe wykształcenie kryształów. Najwyżej cenione są ostre, nieuszkodzone, w pełni zakończone heksagonalne słupy. Duże, bezbarwne i czyste kryształy goszenitu są rzadkie i poszukiwane. Okazy na matrycy skalnej, zwłaszcza w towarzystwie innych minerałów pegmatytowych (np. turmalinu, kwarcu dymnego), osiągają wyższe ceny. Popularne stanowiska Najbardziej cenione przez kolekcjonerów okazy pochodzą z Brazylii i Pakistanu, skąd pozyskuje się duże, szkliste i perfekcyjnie uformowane kryształy. Historyczne okazy z Goshen w USA również mają dużą wartość, podobnie jak te z niektórych rejonów Rosji i Afganistanu.