Spessartyn, Schorl (Turmalin Czarny)

SKU: B_26_0029

Okaz spessartynu (granatu) z schorlem na jasnej matrycy (dominują białe skalenie z domieszką kwarcu). Kompozycja jest kontrastowa: czerwono-brązowe kryształy granatu są wyraźnie odcięte od tła. Najmocniejszy akcent stanowi większy kryształ spessartynu z dobrze zarysowanymi ścianami i połyskiem Schorl występuje w postaci czarnych, pryzmatycznych kryształów.

Spessartyn, Schorl (Turmalin Czarny)

Cena: 349 PLN

Dostępność: Dostępny

Lokalizacja: Mawi pegmatite, Nilaw-Kolum pegmatite field, Nuristan, Afganistan

Rozmiar: 45 x 37 x 30 mm

Waga: 44.4 g

Wzór chemiczny: Mn₃Al₂(SiO₄)₃

Układ krystalograficzny: Cubic

Twardość (Mohs): 7.0–7.5

Rzadkość: Rzadki

Charakterystyka Spessartyn jest minerałem należącym do grupy granatów, krzemianów o złożonej strukturze. Typowe okazy spessartynu charakteryzują się intensywną barwą, od pomarańczowej do czerwonopomarańczowej. Często tworzy izometryczne kryształy o pokroju dwunastościanu rombowego lub dwudziestoczterościanu deltoidowego, które mogą być osadzone w skale macierzystej lub występować jako luźne ziarna. Jego powierzchnia bywa gładka i szklista, co potęguje jego atrakcyjność wizualną. Właściwości fizyczne Spessartyn charakteryzuje się wysoką twardością w skali Mohsa, wynoszącą od 7 do 7.5, co czyni go minerałem odpornym na zarysowania. Posiada szklisty połysk, a jego przezroczystość waha się od przezroczystej do przeświecającej, zwłaszcza w przypadku okazów jubilerskich. Gęstość spessartynu wynosi około 4.12-4.18 g/cm³, co jest typowe dla granatów. Barwy i odmiany Najbardziej charakterystyczne barwy spessartynu to odcienie pomarańczowe, pomarańczowo-czerwone, a także czerwonobrunatne. Intensywność barwy zależy od zawartości manganu. Niektóre odmiany mogą wykazywać delikatne zmiany koloru w zależności od oświetlenia, choć nie jest to tak wyraźne jak w przypadku innych granatów, np. aleksandrytu. Nie wyróżnia się specyficznych odmian handlowych poza ogólnym określeniem „spessartyn” dla okazów o jakości jubilerskiej. Historia i nazwa Nazwa spessartynu pochodzi od Spessart, pasma górskiego w Bawarii w Niemczech, gdzie minerał ten został po raz pierwszy opisany w 1832 roku. Odkrycie to przypisuje się mineralogowi F. von Kobellowi. Spessartyn był znany i wykorzystywany jako kamień ozdobny już wcześniej, jednak jego naukowa klasyfikacja nastąpiła dopiero w XIX wieku. Zastosowania Spessartyn jest cenionym kamieniem szlachetnym, wykorzystywanym w jubilerstwie do tworzenia pierścionków, naszyjników i innych ozdób. Jego atrakcyjna barwa i wysoka twardość sprawiają, że jest to trwały i pożądany materiał. Okazy o wysokiej czystości i intensywnym kolorze są szczególnie poszukiwane przez kolekcjonerów.

Cechy diagnostyczne

Rozpoznawanie Spessartyn można rozpoznać po charakterystycznej pomarańczowej do czerwonopomarańczowej barwie oraz szklistym połysku. Często występuje w postaci izometrycznych kryształów o typowych dla granatów formach dwunastościanu rombowego lub dwudziestoczterościanu deltoidowego. Jego wysoka twardość (7-7.5 w skali Mohsa) jest również cechą diagnostyczną. Odróżnianie od podobnych Spessartyn może być mylony z innymi granatami, takimi jak almandyn czy pirop, jednak jego unikalna pomarańczowo-czerwona barwa jest zazwyczaj wystarczająca do odróżnienia. Od cyrkonu odróżnia go brak silnej dyspersji i niższa gęstość. Od turmalinu różni się izometrycznym układem krystalograficznym i brakiem wyraźnego pleochroizmu. Formy kryształów Spessartyn najczęściej tworzy dobrze wykształcone kryształy o pokroju dwunastościanu rombowego (dodekaedru) lub dwudziestoczterościanu deltoidowego (tetrakaheksaedru). Agregaty spessartynu mogą być ziarniste, zbite lub tworzyć naskorupienia. Kryształy bywają pojedyncze lub zrośnięte, często osadzone w skale macierzystej.

Środowisko powstawania

Geneza Spessartyn powstaje głównie w skałach metamorficznych, zwłaszcza w łupkach manganowych i kwarcytach, gdzie występuje w towarzystwie innych minerałów manganowych. Może również krystalizować w pegmatytach granitowych bogatych w mangan, gdzie często tworzy duże, dobrze wykształcone kryształy. Rzadziej spotykany jest w niektórych skałach wulkanicznych. Asocjacje mineralne Spessartyn często współwystępuje z kwarcem, ortoklazem, muskowitem, biotytem, turmalinem, topazem, berylem oraz innymi minerałami manganowymi, takimi jak rodonit czy braunit. W pegmatytach może być związany z minerałami takimi jak cleavelandyt (odmiana albitu) i schorl. Lokalizacje Znane złoża spessartynu występują w wielu miejscach na świecie. Do najważniejszych należą: Spessart w Niemczech (miejsce odkrycia), Brazylia (zwłaszcza stan Minas Gerais), Sri Lanka, Indie (Orissa), Madagaskar (gdzie występują duże, wysokiej jakości kryształy), Namibia (okolice Kunene), Nigeria, Pakistan, Tanzania (zwłaszcza okolice Aruszy) oraz Stany Zjednoczone (hrabstwo San Diego w Kalifornii).

Dla kolekcjonera

Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy spessartynu to te o intensywnej, czystej pomarańczowo-czerwonej barwie, wysokiej przezroczystości i minimalnej ilości inkluzji. Duże, dobrze wykształcone kryształy o wyraźnych ścianach i ostrych krawędziach są szczególnie pożądane przez kolekcjonerów. Okazy na matrycy, zwłaszcza z estetycznie ułożonymi kryształami, również cieszą się dużym uznaniem. Popularne stanowiska Najbardziej cenione okazy spessartynu pochodzą z Madagaskaru, gdzie znajdowane są duże, przezroczyste kryształy o pięknej barwie. Inne ważne źródła to Namibia, Nigeria i Brazylia, które dostarczają wysokiej jakości kamieni jubilerskich i okazów kolekcjonerskich.

Zobacz kartę mineralogiczną Granat Spessartyn w Bazie Wiedzy →

Zobacz produkt →