Rubin

Charakterystyka Rubin jest czerwoną odmianą korundu, tlenku glinu. Jego barwa waha się od różowej do głębokiej czerwieni, często z fioletowym odcieniem. Typowe okazy rubinu występują w postaci sześciobocznych słupów lub tabliczek, często o zaokrąglonych krawędziach. Kryształy mogą być wrosłe w skałę macierzystą lub występować jako luźne ziarna. Charakteryzuje się diamentowym do szklistego połyskiem. Właściwości fizyczne Rubin jest jednym z najtwardszych minerałów, osiągając 9 w skali Mohsa. Posiada gęstość w zakresie 3.97-4.05 g/cm³. Jest kruchy i wykazuje brak łupliwości, co oznacza, że pęka nieregularnie. Przełam jest muszlowy do nierównego. Barwy i odmiany Barwa rubinu jest spowodowana obecnością chromu w strukturze krystalicznej. Odcienie czerwieni mogą być bardzo zróżnicowane, od jasnoróżowych do ciemnoczerwonych, często z domieszką fioletu lub brązu. Najbardziej cenione są rubiny o intensywnej, głębokiej czerwieni, określanej jako „gołębia krew”. Historia i nazwa Nazwa „rubin” pochodzi od łacińskiego słowa „ruber”, oznaczającego kolor czerwony. Minerał ten był znany i ceniony od starożytności, wspominany w tekstach sanskryckich i biblijnych. Przez wieki był symbolem władzy, miłości i bogactwa. Wiele kultur przypisywało mu właściwości ochronne i lecznicze. Zastosowania Rubin jest przede wszystkim cenionym kamieniem szlachetnym, wykorzystywanym w jubilerstwie do tworzenia biżuterii. Ze względu na swoją twardość, syntetyczny korund, w tym rubin, znajduje zastosowanie w przemyśle jako materiał ścierny oraz w produkcji precyzyjnych elementów mechanicznych, takich jak łożyska w zegarkach i lasery.

Cechy diagnostyczne

Rozpoznawanie Rubin można rozpoznać po jego charakterystycznej czerwonej barwie, wysokiej twardości (rysuje większość minerałów z wyjątkiem diamentu) oraz szklistym do diamentowego połysku. Często wykazuje silną fluorescencję w świetle ultrafioletowym, świecąc na czerwono. Kryształy rubinu mają zazwyczaj sześcioboczny pokrój. Odróżnianie od podobnych Rubin bywa mylony z granatem, spinelem, turmalinem (rubelitem) oraz topazem. Od granatu i spinelu można go odróżnić po twardości (rubin jest twardszy). Granat zazwyczaj nie wykazuje fluorescencji. Od turmalinu rubin różni się układem krystalograficznym i brakiem wyraźnej łupliwości. Topaz jest również twardszy, ale ma inną barwę i łupliwość. Test twardości i obserwacja fluorescencji są kluczowe w diagnostyce. Formy kryształów Rubin najczęściej występuje w postaci sześciobocznych słupów, tabliczek lub baryłek. Kryształy mogą być dobrze wykształcone, z wyraźnymi ścianami, lub mieć zaokrąglone krawędzie. Często tworzy również ziarniste lub masywne agregaty w skale macierzystej.

Środowisko powstawania

Geneza Rubin powstaje w skałach metamorficznych, takich jak marmury, gnejsy i łupki, w wyniku procesów wysokotemperaturowych i wysokociśnieniowych. Może również występować w skałach magmowych, zwłaszcza w pegmatytach i bazaltach. Często spotykany jest w aluwialnych złożach wtórnych, gdzie jest odporny na wietrzenie i transport. Asocjacje mineralne Rubin często współwystępuje z innymi minerałami, takimi jak margiel, muskowit, biotyt, flogopit, spinel, granat, cyrkon, rutyl oraz kalcyt. W złożach aluwialnych towarzyszą mu inne ciężkie minerały, takie jak złoto czy szafir. Lokalizacje Najważniejsze złoża rubinów znajdują się w Birmie (dolina Mogok, Mong Hsu), Tajlandii, Sri Lance, Tanzanii, Wietnamie, Madagaskarze, Afganistanie i Pakistanie. Mniejsze złoża występują również w innych krajach, w tym w USA (Karolina Północna, Montana) i Australii.

Dla kolekcjonera

Kryteria jakości Najważniejszymi kryteriami jakości rubinu dla kolekcjonerów są barwa, przezroczystość, rozmiar i forma kryształu. Najbardziej cenione są okazy o intensywnej, głębokiej czerwieni, bez widocznych inkluzji i pęknięć. Dobrze wykształcone, duże kryształy o wyraźnych ścianach są szczególnie poszukiwane. Okazy wrośnięte w estetyczną matrycę również mają wysoką wartość kolekcjonerską. Popularne stanowiska Najbardziej cenione okazy rubinów pochodzą z Birmy, zwłaszcza z doliny Mogok, gdzie wydobywa się rubiny o słynnej barwie „gołębiej krwi”. Inne ważne źródła to Tajlandia, Sri Lanka i Tanzania, które również dostarczają wysokiej jakości kamieni.