Realgar z żółtym nalotem aurypigmentu z Rumunii

Charakterystyka Realgar jest minerałem siarczkowym, którego nazwa pochodzi od arabskiego "rahj al-ghar", co oznacza "proszek jaskini". Występuje zazwyczaj w postaci ziarnistych, zbitych mas, nalotów lub naskorupień, ale może tworzyć również piękne, słupkowe lub igiełkowe kryształy. Jego barwa waha się od ciemnoczerwonej do pomarańczowo-czerwonej, co czyni go łatwo rozpoznawalnym. Powierzchnia minerału często wykazuje szklisty lub diamentowy połysk. Właściwości fizyczne Realgar charakteryzuje się niską twardością w skali Mohsa, wynoszącą 1.5-2, co oznacza, że jest miękki i łatwo go zarysować. Posiada dobrą łupliwość w jednym kierunku, a także mniej wyraźną w innych. Gęstość realgaru wynosi 3.56 g/cm³. Jest przezroczysty do przeświecającego, a jego rysa ma barwę pomarańczowo-czerwoną do czerwonej. Barwy i odmiany Dominującą barwą realgaru jest intensywna czerwień, często z pomarańczowym odcieniem. Minerał ten nie tworzy znaczących odmian kolorystycznych, jednak jego barwa może nieznacznie różnić się w zależności od miejsca występowania i warunków powstawania. Historia i nazwa Nazwa "realgar" wywodzi się z arabskiego "rahj al-ghar", co można przetłumaczyć jako "proszek jaskini" lub "proszek kopalni", co odnosi się do jego występowania w złożach. Minerał ten był znany i wykorzystywany już w starożytności, głównie jako pigment. Został opisany w 1747 roku. Zastosowania Realgar był historycznie wykorzystywany jako pigment w malarstwie, znany jako "czerwień królewska", jednak ze względu na swoją toksyczność i niestabilność na światło, jego użycie zostało zaniechane. Obecnie ma znaczenie przede wszystkim kolekcjonerskie. Bywa również stosowany w pirotechnice do produkcji efektów świetlnych.

Cechy diagnostyczne

Rozpoznawanie Realgar można rozpoznać po charakterystycznej, intensywnej pomarańczowo-czerwonej barwie, szklistym lub diamentowym połysku oraz niskiej twardości. Jego rysa jest pomarańczowo-czerwona do czerwonej. Często występuje w towarzystwie aurypigmentu, który ma barwę żółtą. Odróżnianie od podobnych Realgar bywa mylony z cynobrem, który również ma czerwoną barwę. Jednak cynober jest twardszy (2-2.5 w skali Mohsa), ma wyższą gęstość (8.1 g/cm³) i inną rysę (czerwoną). Realgar można odróżnić od aurypigmentu (As₂S₃) po barwie - realgar jest czerwony, aurypigment żółty. Formy kryształów Realgar tworzy kryształy jednoskośne, często o pokroju słupkowym lub igiełkowym. Występuje również w postaci zbitych, ziarnistych mas, naskorupień i nalotów. Agregaty bywają promieniste lub włókniste.

Środowisko powstawania

Geneza Realgar jest minerałem hydrotermalnym, powstającym w niskotemperaturowych żyłach hydrotermalnych, często w towarzystwie innych minerałów arsenu i siarki. Występuje również w złożach gorących źródeł oraz jako produkt sublimacji w pobliżu wulkanów i fumaroli. Asocjacje mineralne Realgar często współwystępuje z aurypigmentem (As₂S₃), stibnitem, galeną, pirytem, markasytem, barytem, kalcytem i kwarcem. Lokalizacje Znane stanowiska realgaru znajdują się w Rumunii (Baia Mare), Szwajcarii (Binntal), Stanach Zjednoczonych (Nevada, Utah), Chinach (Hunan), Japonii oraz Peru.

Dla kolekcjonera

Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy realgaru to dobrze wykształcone, przezroczyste lub przeświecające kryształy o intensywnej, głębokiej pomarańczowo-czerwonej barwie. Ważna jest również czystość okazu, brak uszkodzeń mechanicznych oraz brak oznak utleniania (żółtych nalotów aurypigmentu). Popularne stanowiska Szczególnie cenione okazy realgaru pochodzą z kopalni Getchell w Nevadzie (USA), gdzie znaleziono duże, dobrze wykształcone kryształy. Inne ważne lokalizacje to Baia Mare w Rumunii oraz Binntal w Szwajcarii.