Rubin
Rubin to czerwona odmiana korundu, ceniona jako kamień szlachetny ze względu na swoją barwę, twardość i połysk.
Opis
## Charakterystyka Rubin jest czerwoną odmianą korundu, tlenku glinu. Jego barwa waha się od różowej do głębokiej czerwieni, często z fioletowym odcieniem. Typowe okazy rubinu występują w postaci sześciobocznych słupów lub tabliczek, często o zaokrąglonych krawędziach. Kryształy mogą być wrosłe w skałę macierzystą lub występować jako luźne ziarna. Charakteryzuje się diamentowym do szklistego połyskiem. ## Właściwości fizyczne Rubin jest jednym z najtwardszych minerałów, osiągając 9 w skali Mohsa. Posiada gęstość w zakresie 3.97-4.05 g/cm³. Jest kruchy i wykazuje brak łupliwości, co oznacza, że pęka nieregularnie. Przełam jest muszlowy do nierównego. ## Barwy i odmiany Barwa rubinu jest spowodowana obecnością chromu w strukturze krystalicznej. Odcienie czerwieni mogą być bardzo zróżnicowane, od jasnoróżowych do ciemnoczerwonych, często z domieszką fioletu lub brązu. Najbardziej cenione są rubiny o intensywnej, głębokiej czerwieni, określanej jako „gołębia krew”. ## Historia i nazwa Nazwa „rubin” pochodzi od łacińskiego słowa „ruber”, oznaczającego kolor czerwony. Minerał ten był znany i ceniony od starożytności, wspominany w tekstach sanskryckich i biblijnych. Przez wieki był symbolem władzy, miłości i bogactwa. Wiele kultur przypisywało mu właściwości ochronne i lecznicze. ## Zastosowania Rubin jest przede wszystkim cenionym kamieniem szlachetnym, wykorzystywanym w jubilerstwie do tworzenia biżuterii. Ze względu na swoją twardość, syntetyczny korund, w tym rubin, znajduje zastosowanie w przemyśle jako materiał ścierny oraz w produkcji precyzyjnych elementów mechanicznych, takich jak łożyska w zegarkach i lasery.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Rubin można rozpoznać po jego charakterystycznej czerwonej barwie, wysokiej twardości (rysuje większość minerałów z wyjątkiem diamentu) oraz szklistym do diamentowego połysku. Często wykazuje silną fluorescencję w świetle ultrafioletowym, świecąc na czerwono. Kryształy rubinu mają zazwyczaj sześcioboczny pokrój. ## Odróżnianie od podobnych Rubin bywa mylony z granatem, spinelem, turmalinem (rubelitem) oraz topazem. Od granatu i spinelu można go odróżnić po twardości (rubin jest twardszy). Granat zazwyczaj nie wykazuje fluorescencji. Od turmalinu rubin różni się układem krystalograficznym i brakiem wyraźnej łupliwości. Topaz jest również twardszy, ale ma inną barwę i łupliwość. Test twardości i obserwacja fluorescencji są kluczowe w diagnostyce. ## Formy kryształów Rubin najczęściej występuje w postaci sześciobocznych słupów, tabliczek lub baryłek. Kryształy mogą być dobrze wykształcone, z wyraźnymi ścianami, lub mieć zaokrąglone krawędzie. Często tworzy również ziarniste lub masywne agregaty w skale macierzystej.
Środowisko geologiczne
## Geneza Rubin powstaje w skałach metamorficznych, takich jak marmury, gnejsy i łupki, w wyniku procesów wysokotemperaturowych i wysokociśnieniowych. Może również występować w skałach magmowych, zwłaszcza w pegmatytach i bazaltach. Często spotykany jest w aluwialnych złożach wtórnych, gdzie jest odporny na wietrzenie i transport. ## Asocjacje mineralne Rubin często współwystępuje z innymi minerałami, takimi jak margiel, muskowit, biotyt, flogopit, spinel, granat, cyrkon, rutyl oraz kalcyt. W złożach aluwialnych towarzyszą mu inne ciężkie minerały, takie jak złoto czy szafir. ## Lokalizacje Najważniejsze złoża rubinów znajdują się w Birmie (dolina Mogok, Mong Hsu), Tajlandii, Sri Lance, Tanzanii, Wietnamie, Madagaskarze, Afganistanie i Pakistanie. Mniejsze złoża występują również w innych krajach, w tym w USA (Karolina Północna, Montana) i Australii.
Rzadkość
Rzadki
Sklep › Rubin
