Pargasyt
Pargasyt jest minerałem z grupy amfiboli, charakteryzującym się zmienną barwą od jasnobrązowej do ciemnozielonej, występującym w skałach metamorficznych i magmowych.
Opis
## Charakterystyka Pargasyt to minerał należący do grupy amfiboli, krzemianów łańcuchowych. Występuje zazwyczaj w postaci dobrze wykształconych, słupkowych lub tabliczkowych kryształów, często o przekroju rombowym. Agregaty bywają ziarniste lub zbite. Barwa pargasytu jest zmienna i obejmuje odcienie od jasnobrązowego, przez brązowy, zielonkawobrązowy, aż po ciemnozielony i czarny. Minerał ten ma szklisty połysk. ## Właściwości fizyczne Twardość pargasytu w skali Mohsa wynosi 5-6. Posiada on doskonałą łupliwość wzdłuż płaszczyzn {110}. Połysk jest szklisty. Rysa pargasytu jest jasnoszarozielona do brązowozielonej. Przełam jest nierówny do muszlowego. ## Barwy i odmiany Pargasyt występuje w szerokiej gamie barw, od jasnobrązowych i brązowych, przez zielonkawobrązowe, po ciemnozielone i czarne. Zmiany barwy są często związane z obecnością różnych pierwiastków śladowych w jego strukturze krystalicznej. ## Historia i nazwa Pargasyt został opisany w 1814 roku. Nazwa minerału pochodzi od miejscowości Pargas (obecnie Parainen) w Finlandii, gdzie został po raz pierwszy odkryty i zidentyfikowany. ## Zastosowania Pargasyt nie ma znaczących zastosowań przemysłowych. Jest minerałem interesującym głównie dla kolekcjonerów i badaczy ze względu na jego występowanie w specyficznych środowiskach geologicznych oraz zmienność barwną i krystalograficzną.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Pargasyt można rozpoznać po jego charakterystycznym pokroju słupkowym lub tabliczkowym, szklistym połysku oraz zmiennej barwie od brązowej do ciemnozielonej. Kluczową cechą diagnostyczną jest jego doskonała łupliwość w dwóch kierunkach, tworząca kąty charakterystyczne dla amfiboli. Twardość 5-6 w skali Mohsa również pomaga w identyfikacji. ## Odróżnianie od podobnych Pargasyt bywa mylony z innymi amfibolami, takimi jak hornblenda. Różnice często są subtelne i wymagają analizy chemicznej lub optycznej. Od piroksenów odróżnia go kąt łupliwości (amfibole mają kąty około 56° i 124°, pirokseny około 87° i 93°). ## Formy kryształów Typowe formy kryształów pargasytu to słupki i tabliczki. Kryształy często są dobrze wykształcone, o przekroju rombowym. Występuje również w postaci agregatów ziarnistych, zbitych lub włóknistych.
Środowisko geologiczne
## Geneza Pargasyt powstaje głównie w skałach metamorficznych, zwłaszcza w marmurach i skarnach, gdzie jest produktem metamorfizmu kontaktowego lub regionalnego węglanowych skał osadowych z domieszką magnezu i glinu. Może również występować w niektórych skałach magmowych, takich jak syenity i dioryty, oraz w pegmatytach. ## Asocjacje mineralne Pargasyt często współwystępuje z takimi minerałami jak kalcyt, dolomit, diopsyd, granaty (np. grossular), wezuwianit, flogopit, spinel, kwarc i plagioklazy. ## Lokalizacje Znane stanowiska pargasytu obejmują Pargas (Parainen) w Finlandii, gdzie został po raz pierwszy odkryty. Inne ważne lokalizacje to m.in. Tvedalen w Norwegii, okolice Franklin w New Jersey (USA), a także obszary w Kanadzie, Rosji, Birmie i na Madagaskarze.
Rzadkość
Pospolity
Sklep › Pargasyt