Meurigite-Na
Rzadki fosforan żelaza, tworzący charakterystyczne, jedwabiste skupienia igiełkowych kryształów o intensywnie żółtej barwie.
Opis
## Charakterystyka Meurigit-Na to uwodniony fosforan sodu i żelaza, należący do grupy meurygitu. Występuje w postaci delikatnych, igiełkowych kryształów zebranych w kuliste lub promieniste agregaty, a także w formie pęczków, nalotów i naskorupień. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest intensywna, złocistożółta barwa i jedwabisty połysk, które nadają okazom atrakcyjny wygląd. Poszczególne kryształy są zazwyczaj bardzo małe i widoczne dopiero pod powiększeniem, jednak ich gęste skupienia mogą pokrywać znaczne powierzchnie skały macierzystej. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest stosunkowo miękki, o twardości około 3 w skali Mohsa, co czyni go podatnym na zarysowania. Jego kryształy są kruche i łatwo ulegają uszkodzeniu. Połysk jest najczęściej jedwabisty, szczególnie w przypadku gęstych, włóknistych agregatów, może też być szklisty na pojedynczych, lepiej wykształconych kryształach. Jest minerałem przeświecającym. Gęstość obliczona wynosi około 2,96 g/cm³. ## Barwy i odmiany Meurigit-Na występuje w odcieniach od jasnożółtego, przez intensywnie złocistożółty, aż po żółtobrązowy. Nie tworzy odmian barwnych, a jego nazwa wskazuje, że jest to analog meurygitu-K, w którym sód dominuje nad potasem w strukturze krystalicznej. ## Historia i nazwa Nazwa "meurygit" honoruje walijskiego kolekcjonera minerałów, Sir Meuriga Williamsa (1928–1993). Przyrostek "-Na" został dodany w celu odróżnienia go od oryginalnego meurygitu (obecnie meurygit-K), zgodnie z zasadami nazewnictwa minerałów z tej grupy. Pierwotny minerał (meurygit-K) został opisany w 1996 roku. ## Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, meurygit-Na nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Najważniejszymi cechami pozwalającymi zidentyfikować meurygit-Na są jego charakterystyczny pokrój w formie promienistych, włóknistych agregatów, intensywnie złocistożółta barwa oraz jedwabisty połysk. Występuje jako minerał wtórny w paragenezie z innymi fosforanami. ## Odróżnianie od podobnych Meurygit-Na bywa mylony z innymi wtórnymi fosforanami o żółtej barwie. Od kakoksenitu odróżnia go zazwyczaj jaśniejszy, bardziej złocisty odcień (kakoksenit bywa bardziej pomarańczowy lub brązowawy). Beraunit i rockbridgeit, z którymi współwystępuje, mają przeważnie ciemniejsze, zielonkawe lub brązowe barwy. Pewne rozróżnienie od bardzo podobnego meurygitu-K jest możliwe niemal wyłącznie za pomocą analizy chemicznej (np. EDS). ## Formy kryształów Kryształy są silnie wydłużone, igiełkowe lub włoskowe. Prawie zawsze tworzą skupienia: promieniste agregaty przypominające kule lub wachlarze, gęste, splątane masy o strukturze filcowej, a także naskorupienia i naloty na innych minerałach.
Środowisko geologiczne
## Geneza Meurygit-Na jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania złóż kruszców lub w pegmatytach bogatych w fosfor. Tworzy się w wyniku wietrzenia i przeobrażeń pierwotnych minerałów fosforanowych, takich jak tryfylit, w obecności roztworów bogatych w żelazo i sód. Może również krystalizować jako produkt działalności pomimeralogicznej na hałdach i w starych wyrobiskach. ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami fosforanowymi, takimi jak strengit, fosfosyderyt, rockbridgeit, dufrénit, beraunit, kakoksenit, a także z tlenkami i wodorotlenkami żelaza, głównie z goethytem. ## Lokalizacje Znaczące stanowiska występowania meurygitu-Na na świecie to m.in. kamieniołom Fuchsbau w Fichtelgebirge w Bawarii (Niemcy), kopalnia Santa Rosa w Itinga, Minas Gerais (Brazylia), gdzie znajdowano wysokiej jakości okazy kolekcjonerskie, oraz kamieniołom Nagasumi w prefekturze Ehime (Japonia). Występuje również w niektórych pegmatytach w rejonie Black Hills w Dakocie Południowej (USA).
Rzadkość
Rzadki
Sklep › Meurigite-Na