Kowellin
Kowellin to siarczek miedzi, znany z charakterystycznego indygowo-niebieskiego koloru i często występującej iryzacji.
Opis
## Charakterystyka Kowellin jest minerałem z grupy siarczków, którego typowe okazy charakteryzują się indygowo-niebieską barwą, często przechodzącą w odcienie czerni. Na powierzchni minerału często występuje iryzacja, tworząca purpurowe, głęboko czerwone i mosiężno-żółte refleksy, co nadaje mu unikalny wygląd. Może tworzyć blaszkowe, tabliczkowe lub słupkowe kryształy, a także zbite, ziarniste lub nerkowate agregaty. ## Właściwości fizyczne Kowellin charakteryzuje się niską twardością w skali Mohsa, wynoszącą 1.5-2, co czyni go minerałem miękkim. Posiada doskonałą łupliwość wzdłuż płaszczyzny {0001}. Jego gęstość wynosi 4.6 g/cm³. Połysk kowellinu jest submetaliczny, a rysa ołowiano-szara do czarnej, często z metalicznym połyskiem. ## Barwy i odmiany Dominującą barwą kowellinu jest indygowo-niebieski, przechodzący w niebiesko-czarny. Często obserwuje się na nim iryzację, która objawia się jako purpurowe, czerwone i żółte przebarwienia na powierzchni minerału, co jest jego charakterystyczną cechą. Nie wyróżnia się specyficznych odmian handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od nazwiska włoskiego mineraloga Niccolò Covelliego, który jako pierwszy opisał ten minerał w 1832 roku. Jego odkrycie miało miejsce w kopalni na Wezuwiuszu we Włoszech. ## Zastosowania Kowellin jest ważną rudą miedzi, choć rzadziej spotykaną niż chalkopiryt czy chalkozyn. Ze względu na swój intensywny kolor i iryzację, bywa ceniony przez kolekcjonerów minerałów.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kowellin można rozpoznać po charakterystycznym indygowo-niebieskim kolorze, często z metalicznym połyskiem i iryzacją. Niska twardość (1.5-2 w skali Mohsa) oraz doskonała łupliwość również są cechami diagnostycznymi. Rysa ołowiano-szara do czarnej jest kolejnym wskaźnikiem. ## Odróżnianie od podobnych Kowellin może być mylony z innymi siarczkami miedzi, takimi jak chalkozyn, jednak jego intensywny niebieski kolor i silna iryzacja są zazwyczaj odróżniające. Chalkozyn ma zazwyczaj ciemniejszą, bardziej szarą barwę i brak iryzacji. Bornit, choć również iryzujący, ma bardziej brązowo-czerwoną barwę przed utlenieniem. ## Formy kryształów Kowellin najczęściej występuje w postaci blaszkowych, tabliczkowych lub słupkowych kryształów. Może tworzyć również zbite, ziarniste, nerkowate lub ziemiste agregaty. Często tworzy naloty i inkrustacje.
Środowisko geologiczne
## Geneza Kowellin jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach wzbogacenia rud miedzi, gdzie dochodzi do utleniania i redystrybucji pierwotnych siarczków miedzi. Może również powstawać w warunkach hydrotermalnych, w niskich temperaturach, jako produkt metasomatozy. ## Asocjacje mineralne Kowellin często współwystępuje z innymi minerałami miedzi, takimi jak chalkozyn, bornit, chalkopiryt, piryt, enargit, tetraedryt oraz z minerałami tlenkowymi i węglanowymi miedzi, takimi jak malachit i azuryt. ## Lokalizacje Znane stanowiska kowellinu to między innymi: Butte w Montanie (USA), Bristol w Connecticut (USA), kopalnie w Chile, Peru, Meksyku, a także w Niemczech (Mansfeld), we Włoszech (Wezuwiusz) i w Rosji (Ural).
Rzadkość
Bardzo pospolity
Sklep › Kowellin
