Gladiusite
Rzadki fosforan żelaza(II) i żelaza(III), tworzący charakterystyczne, spłaszczone kryształy o kształcie przypominającym ostrze miecza.
Opis
## Charakterystyka Gladiusyt to minerał z grupy fosforanów, chemicznie będący uwodnionym zasadowym fosforanem żelaza dwu- i trójwartościowego. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest forma kryształów - są one silnie spłaszczone, listewkowe i wydłużone, co nadaje im wygląd miniaturowych ostrzy lub mieczy. Kryształy te rzadko występują pojedynczo, najczęściej tworząc promieniste, wachlarzowate lub bezładne agregaty. Barwa gladiusytu jest ciemnobrązowa do niemal czarnej. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest stosunkowo miękki, o twardości około 3 w skali Mohsa. Ma połysk szklisty, na niektórych powierzchniach przechodzący w żywiczny. Jest przeświecający jedynie w bardzo cienkich odłamkach, a w większości przypadków nieprzezroczysty. Jego gęstość jest dość wysoka i wynosi od 3,6 do 3,7 g/cm³. ## Barwy i odmiany Gladiusyt występuje w jednolitych, ciemnych barwach - od ciemnego brązu po czerwonawoczarny i czarny. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od łacińskiego słowa *gladius*, oznaczającego "miecz", i nawiązuje bezpośrednio do typowego kształtu jego kryształów. Został on oficjalnie uznany za nowy gatunek minerału przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2014 roku. Opisano go na podstawie okazów znalezionych w masywie Kowdor na Półwyspie Kolskim w Rosji. ## Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość i niewielkie nagromadzenia, gladiusyt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Najważniejszą cechą diagnostyczną gladiusytu jest jego unikalny pokrój kryształów w formie spłaszczonych listewek lub "mieczy", często zebranych w promieniste agregaty. Inne istotne cechy to ciemnobrązowa do czarnej barwa, żółtobrązowa rysa oraz specyficzne środowisko występowania (strefy wietrzenia karbonatytów). ## Odróżnianie od podobnych Gladiusyt bywa mylony z innymi ciemnymi, listewkowymi minerałami. Od goethytu odróżnia go bardziej szklisty połysk i wyraźniejsza forma kryształów. W odróżnieniu od piroksenów (np. egirynu) jest znacznie bardziej miękki. Od podobnych pokrojem minerałów z grupy wiwianitu różni się większą twardością i zazwyczaj ciemniejszą, brązową barwą. ## Formy kryształów Kryształy są rombowe, wykształcone w formie silnie spłaszczonych, wydłużonych listewek (lub "mieczy") zgodnie z jedną z osi krystalograficznych. Zwykle tworzą wachlarzowate, promieniste lub chaotycznie ułożone skupienia i agregaty.
Środowisko geologiczne
## Geneza Gladiusyt jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach hipergenicznych (utleniania i wietrzenia) złóż związanych z masywami skał alkalicznych i karbonatytów. Tworzy się w wyniku przeobrażeń pierwotnych minerałów żelaza w środowisku bogatym w fosfor. ## Asocjacje mineralne Minerał ten najczęściej współwystępuje z innymi wtórnymi minerałami żelaza i fosforanami. W lokalizacji typowej (masyw Kowdor) znajdowano go w towarzystwie goethytu, strengitu, minerałów z grupy wiwianitu, collinsytu, a także dolomitu i magnetytu. ## Lokalizacje Gladiusyt jest minerałem bardzo rzadkim. Najważniejszym i praktycznie jedynym źródłem dobrze wykształconych okazów jest jego lokalizacja typowa - kopalnia "Żelezny" w masywie Kowdor na Półwyspie Kolskim w Rosji.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Sklep › Gladiusite