Furutobeite
Furutobeit to rzadki siarczek miedzi, srebra i ołowiu, występujący w postaci masywnych, metalicznych skupień w żyłach kruszcowych.
Opis
## Charakterystyka Furutobeit jest rzadkim minerałem z grupy siarkosoli, chemicznie złożonym siarczkiem miedzi, srebra i ołowiu. Zazwyczaj tworzy zbite, masywne lub ziarniste skupienia, mocno zrośnięte z innymi minerałami kruszcowymi. Rzadko obserwuje się go w formie wykształconych kryształów, a te, jeśli występują, są mikroskopijnej wielkości. Ma charakterystyczny metaliczny połysk i nieprzezroczystą budowę. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest stosunkowo miękki, o twardości w skali Mohsa wynoszącej 2.5-3. Cechuje go duża gęstość, około 6.95 g/cm³, wynikająca z obecności ciężkich metali jak ołów i srebro. Jest kruchy i ma nierówny przełam. Nie wykazuje łupliwości. ## Barwy i odmiany Furutobeit ma barwę od stalowoszarej do szaroczarnej, często z metalicznym połyskiem. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału pochodzi od miejsca jego odkrycia - kopalni Furutobe w prefekturze Akita w Japonii. Został on opisany po raz pierwszy w 1981 roku przez japońskich mineralogów A. Sugaki, A. Kitakaze i K. Hayashi. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość, furutobeit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego oraz jest ceniony przez wyspecjalizowanych kolekcjonerów rzadkich minerałów.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja furutobeitu w warunkach amatorskich jest bardzo trudna. Cechami pomocniczymi są: stalowoszara barwa, wysoka gęstość, czarna rysa i metaliczny połysk. Kluczowe jest jednak jego współwystępowanie z innymi siarczkami i siarkosolami srebra, miedzi i ołowiu. Pewne rozpoznanie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak mikroanaliza rentgenowska (EDS/WDS). ## Odróżnianie od podobnych Furutobeit jest wizualnie niemal niemożliwy do odróżnienia od wielu innych szarych, metalicznych siarkosoli, takich jak stromeyeryt, jalpait czy mckinstryt, z którymi często współwystępuje. Od galeny odróżnia go brak wyraźnej łupliwości. Od chalkozynu i akantytu różni się składem chemicznym, co wymaga potwierdzenia laboratoryjnego. ## Formy kryształów Najczęściej występuje w formie anhedralnych (niewykształconych) ziaren i masywnych skupień. Dobrze uformowane kryształy są niezwykle rzadkie i mają mikroskopijne rozmiary.
Środowisko geologiczne
## Geneza Furutobeit tworzy się w warunkach eptermalnych, w niskotemperaturowych, polimetalicznych żyłach kruszcowych. Powstaje w wyniku procesów hydrotermalnych, krystalizując z roztworów bogatych w miedź, srebro, ołów i siarkę. ## Asocjacje mineralne Minerał ten niemal zawsze występuje w towarzystwie innych minerałów kruszcowych. Do jego najczęstszych asocjacji należą: stromeyeryt, mckinstryt, jalpait, galena, sfaleryt, piryt, chalkopiryt, bornit, tetraedryt, a z minerałów płonnych kwarc, kalcyt i baryt. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne lokalizacje dla tego minerału znajdują się w Japonii, w prefekturze Akita (kopalnie Furutobe, Ani, Osarizawa). Znany jest również z kopalni Iriki w prefekturze Kagoshima. Poza Japonią, jego występowanie potwierdzono w produktach ekshalacji wulkanicznych w kraterze La Fossa na wyspie Vulcano we Włoszech.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Sklep › Furutobeite