Calciocopiapite
Kalcjokopiapit to uwodniony siarczan wapnia i żelaza z grupy kopiapitu, tworzący charakterystyczne, siarkowożółte naloty i skorupy.
Opis
## Charakterystyka Kalcjokopiapit jest wtórnym minerałem z grupy kopiapitu, chemicznie klasyfikowanym jako uwodniony siarczan wapnia i żelaza. Najczęściej występuje w postaci ziemistych lub pylastych mas, a także jako naskorupienia i naloty. Rzadziej tworzy niewielkie, dobrze wykształcone kryształy o pokroju tabliczkowym lub blaszkowym, zebrane w łuseczkowate agregaty. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest intensywna, siarkowożółta lub cytrynowożółta barwa. ## Właściwości fizyczne Kryształy kalcjokopiapitu są przezroczyste do przeświecających i wykazują połysk perłowy na płaszczyznach łupliwości, a na innych powierzchniach szklisty. Agregaty są natomiast nieprzezroczyste i mają matowy, ziemisty wygląd. Jest to minerał stosunkowo miękki, o twardości w skali Mohsa wynoszącej 2.5-3. Jego gęstość jest niewielka i wynosi około 2.1-2.2 g/cm³. ## Barwy i odmiany Minerał ten przybiera barwy od siarkowożółtej, przez cytrynowożółtą, do złocistożółtej. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału, nadana w 1935 roku przez Corneliusa S. Hurlbuta Jr. i Lestera W. Strocka, nawiązuje do jego składu chemicznego (obecność wapnia - łac. *calx*) oraz strukturalnego podobieństwa do kopiapitu. Został po raz pierwszy opisany na podstawie próbek pochodzących z kopalni Chuquicamata w Chile, która jest jego lokalizacją typową. ## Zastosowania Kalcjokopiapit nie ma zastosowań przemysłowych. Stanowi natomiast obiekt zainteresowania kolekcjonerów minerałów oraz naukowców badających procesy wietrzenia złóż siarczkowych.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Kalcjokopiapit można rozpoznać na podstawie jego charakterystycznej siarkowożółtej barwy, niskiej twardości, niewielkiej gęstości oraz występowania w postaci nalotów i skorup w strefach utleniania złóż siarczkowych. Jego obecność jest silnie związana z wietrzejącym pirytem i innymi siarczkami żelaza. ## Odróżnianie od podobnych Makroskopowe odróżnienie kalcjokopiapitu od innych minerałów z grupy kopiapitu (np. kopiapitu) jest praktycznie niemożliwe bez analizy chemicznej potwierdzającej obecność wapnia. Można go pomylić z jarosytem, który jest jednak twardszy (2.5-3.5) i krystalizuje w układzie trygonalnym. Siarka rodzima jest znacznie lżejsza i bardziej miękka (1.5-2.5). Inne wtórne siarczany żelaza, jak fibroferryt, wyróżniają się najczęściej pokrojem włóknistym. ## Formy kryształów Kryształy są rzadkie, drobne i mają postać cienkich tabliczek lub blaszek. Zazwyczaj tworzą łuseczkowate, łuskowate lub promieniste agregaty. Najczęściej jednak kalcjokopiapit występuje w formie masywnych, ziemistych lub proszkowych skupień i naskorupień.
Środowisko geologiczne
## Geneza Jest to typowy minerał wtórny, powstający w wyniku utleniania pirytu lub innych siarczków żelaza w warunkach suchych lub półpustynnych. Proces ten zachodzi w strefach wietrzenia (gossanach) złóż kruszcowych oraz na hałdach i w starych wyrobiskach górniczych. Do jego powstania niezbędna jest obecność roztworów bogatych w wapń. ## Asocjacje mineralne Kalcjokopiapit często współwystępuje z innymi wtórnymi siarczanami, takimi jak kopiapit, melanteryt, gips, alunogen, fibroferryt, halotrichyt, a także z minerałem pierwotnym, z którego powstaje - pirytem. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska tego minerału na świecie to między innymi kopalnia Chuquicamata w Chile (lokalizacja typowa), złoża na Cyprze, kopalnia Rammelsberg w Niemczech, a także liczne wystąpienia w stanie Utah w USA (np. w kopalni Dexter).
Rzadkość
Niezbyt pospolity
Sklep › Calciocopiapite