Bluebellite
Niezwykle rzadki jodan miedzi o intensywnie niebieskiej barwie, tworzący mikroskopijne, tabliczkowe kryształy.
Opis
## Charakterystyka Bluebellit to uwodniony jodan miedzi z chlorem, wyróżniający się żywym, lazurowo-niebieskim kolorem. Występuje w postaci bardzo małych, heksagonalnych lub pseudoheksagonalnych kryształów o tabliczkowym pokroju, które rzadko przekraczają 150 mikrometrów średnicy i 5 mikrometrów grubości. Kryształy te tworzą rozetowe lub kuliste agregaty, a także cienkie naloty i powłoki na skałach macierzystych. ## Właściwości fizyczne Ze względu na mikroskopijny rozmiar kryształów, wiele właściwości fizycznych, takich jak twardość, gęstość czy przełam, nie zostało precyzyjnie określonych. Połysk minerału jest opisywany jako szklisty do perłowego, zwłaszcza na powierzchniach łupliwości. Jest minerałem niefluorescencyjnym. ## Barwy i odmiany Bluebellit charakteryzuje się jednolitą, intensywnie lazurowo-niebieską barwą. Nie są znane jego odmiany barwne ani handlowe. ## Historia i nazwa Minerał został odkryty w kopalni Blue Bell w rejonie Baker, w hrabstwie San Bernardino w Kalifornii, USA. Jego nazwa pochodzi bezpośrednio od lokalizacji typowej (kopalnia Blue Bell). Został zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2013 roku pod numerem 2013-058. Opisany został przez Anthony'ego R. Kampfa i współpracowników w 2014 roku. ## Zastosowania Bluebellit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jego znaczenie jest czysto naukowe i kolekcjonerskie, będąc obiektem pożądania dla kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach lub minerałach z konkretnych lokalizacji (tzw. "micromounts").
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja bluebellitu opiera się na jego charakterystycznej, lazurowo-niebieskiej barwie, formie występowania w postaci mikroskopijnych, rozetowych agregatów złożonych z heksagonalnych tabliczek oraz na jego skrajnej rzadkości. Pewne rozpoznanie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak spektroskopia Ramana lub dyfrakcja rentgenowska (XRD), ze względu na współwystępowanie z innymi niebieskimi minerałami wtórnymi. ## Odróżnianie od podobnych Bluebellit można pomylić z innymi wtórnymi minerałami miedzi o niebieskiej barwie, takimi jak linaryt, azuryt, cyjanotrichit czy w pewnym stopniu szatukit. Odróżnienie "gołym okiem" lub pod lupą jest praktycznie niemożliwe. Kluczowe jest badanie morfologii kryształów pod dużym powiększeniem - bluebellit tworzy charakterystyczne, cienkie heksagonalne blaszki. Linaryt ma często bardziej wydłużone kryształy, a azuryt tworzy inne formy krystaliczne i jest wrażliwy na kwasy. ## Formy kryształów Kryształy są bardzo cienkie, tabliczkowe, o heksagonalnym lub pseudoheksagonalnym zarysie. Zwykle występują w postaci rozetowych, sferulitycznych lub nieregularnych agregatów, a także jako cienkie powłoki.
Środowisko geologiczne
## Geneza Bluebellit jest wtórnym minerałem powstającym w strefach utleniania (gossanach) złóż polimetalicznych. Tworzy się w warunkach suchych (arydnych) w wyniku wietrzenia pierwotnych rud miedzi w obecności jodu i chloru. Jod prawdopodobnie pochodzi z wód gruntowych lub rozkładu materii organicznej w suchym klimacie. ## Asocjacje mineralne Minerał ten współwystępuje z innymi rzadkimi minerałami wtórnymi. W lokalizacji typowej (kopalnia Blue Bell) znaleziono go w towarzystwie m.in. boleitu, pseudoboleitu, anglesytu, cerusytu, chalkantytu, hemimorfitu, linarytu, a także nowo opisanych minerałów jak markasyt i salesyt jodowy. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym i opisanym miejscem występowania bluebellitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - kopalnia Blue Bell, położona w dystrykcie górniczym Soda Mountains, w rejonie Baker, w hrabstwie San Bernardino, Kalifornia, USA.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Sklep › Bluebellite