Amicite
Amicyt to rzadki minerał z grupy zeolitów, tworzący bezbarwne lub białe, pseudo-tetragonalne kryształy w pustkach skał wulkanicznych.
Opis
## Charakterystyka Amicyt jest uwodnionym glinokrzemianem potasu i sodu, należącym do grupy zeolitów. Tworzy niewielkie, najczęściej bezbarwne lub białe kryształy o silnym, szklistym połysku. Typowe okazy składają się z kryształów o formie przypominającej tetragonalne słupy lub bipiramidy, co jest efektem charakterystycznego dla tego minerału zbliźniaczenia. W rzeczywistości amicyt krystalizuje w układzie jednoskośnym. Kryształy są zazwyczaj przezroczyste do przeświecających i narastają w formie niewielkich druz w pustkach skalnych. ## Właściwości fizyczne Twardość amicytu w skali Mohsa wynosi około 5.5, co czyni go minerałem stosunkowo miękkim. Ma szklisty połysk i jest kruchy, z muszlowym przełamem. Jego gęstość jest niska, typowa dla zeolitów, i wynosi około 2.11-2.14 g/cm³. Wykazuje dobrą łupliwość w dwóch kierunkach. ## Barwy i odmiany Minerał ten jest najczęściej bezbarwny lub biały. Nie wyróżnia się jego barwnych odmian ani nazw handlowych. ## Historia i nazwa Amicyt został opisany jako nowy gatunek minerału w 1979 roku przez Alberto Albertiego, Gerharda Hentschela i Glauco Vezzaliniego. Jego nazwa honoruje Giovanniego Battistę Amiciego (1786-1863), włoskiego fizyka, optyka i przyrodnika, który wniósł znaczący wkład w rozwój mikroskopii. ## Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów, amicyt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Najważniejszą cechą diagnostyczną amicytu jest jego charakterystyczna forma krystaliczna - zbliźniaczone kryształy tworzące formy przypominające tetragonalne słupy i bipiramidy. Inne pomocne cechy to szklisty połysk, niska twardość i gęstość oraz specyficzne środowisko występowania (pustki w skałach wulkanicznych). ## Odróżnianie od podobnych Amicyt bywa mylony z innymi białymi zeolitami, takimi jak phillipsyt, thomsonit czy gismondyn, z którymi często współwystępuje. Phillipsyt tworzy zwykle bardziej złożone, krzyżowe zbliźniaczenia penetracyjne. Gismondyn krystalizuje w formie pseudo-oktaedrycznych kryształów. Pewne rozróżnienie tych minerałów często wymaga zaawansowanych metod badawczych, np. dyfrakcji rentgenowskiej (XRD). ## Formy kryształów Amicyt krystalizuje w układzie jednoskośnym, jednak niemal zawsze występuje w formie zbliźniaczeń penetracyjnych, które nadają mu pseudo-tetragonalną symetrię. Tworzy proste, słupkowe kryształy lub bardziej złożone formy przypominające tetragonalne bipiramidy. Zazwyczaj występuje w postaci niewielkich druz krystalicznych.
Środowisko geologiczne
## Geneza Amicyt jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego niskich temperatur. Powstaje w pęcherzach pogazowych i pustkach w obrębie alkalicznych skał wulkanicznych, takich jak melilitowo-nefelinowe bazalty. ## Asocjacje mineralne Minerał ten często współwystępuje z innymi zeolitami oraz minerałami ze środowisk hydrotermalnych. Do jego najczęstszych asocjacji należą: kalcyt, aragonit, phillipsyt, thomsonit, analcym i natrolit. ## Lokalizacje Najważniejsze i klasyczne stanowisko amicytu, będące jednocześnie jego lokalizacją typową, to kamieniołom Höwenegg w regionie Hegau w Niemczech. Znaczące okazy pochodzą również z masywów alkalicznych Chibiny i Łozowiero na Półwyspie Kolskim w Rosji. Wystąpienia odnotowano także na górze Vinařická hora w Czechach.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Sklep › Amicite