Alumotantite
Alumotantyt to bardzo rzadki tlenek glinu i tantalu, występujący w pegmatytach w postaci mikroskopijnych, bezbarwnych lub jasnożółtych ziaren.
Opis
## Charakterystyka Alumotantyt jest minerałem z gromady tlenków, chemicznie tlenkiem glinu i tantalu. Występuje niezwykle rzadko, tworząc jedynie mikroskopijne, anhedralne (nieforemne) ziarna, których wielkość rzadko przekracza 1 milimetr. Zazwyczaj znajdowany jest w formie pseudomorfoz po stibiotantalicie. Jest bezbarwny lub ma bladożółte zabarwienie. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się bardzo dużą gęstością, wynoszącą 7,36 g/cm³. Posiada silny, diamentowy połysk. Jest przezroczysty. Jego twardość nie została dokładnie określona. ## Barwy i odmiany Obserwowane barwy to bezbarwna i bladożółta. Nie wyróżnia się żadnych odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału, nadana w 1981 roku przez jego odkrywców (A. V. Voloshin, Y. P. Men'shikov, L. I. Polezhaeva, A. S. Es'kova), nawiązuje bezpośrednio do jego składu chemicznego - zawartości glinu (łac. *aluminium*) i tantalu (*tantalum*). ## Zastosowania Z uwagi na swoją ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary, alumotantyt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i kolekcjonerskiego.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja alumotantytu jest niemożliwa bez zaawansowanych technik laboratoryjnych. Ze względu na mikroskopijny rozmiar i brak charakterystycznych cech wizualnych, rozpoznanie w warunkach terenowych lub domowych nie jest wykonalne. Cechami wskazującymi mogą być: bardzo duża gęstość, diamentowy połysk oraz współwystępowanie z innymi rzadkimi minerałami tantalowymi. Ostateczne potwierdzenie wymaga analizy składu chemicznego (EDS/WDS) lub dyfrakcji rentgenowskiej (XRD). ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi bezbarwnymi lub jasnożółtymi, ciężkimi minerałami akcesorycznymi występującymi w pegmatytach, takimi jak mikrolit, simpsonit, hafnon czy kasyteryt. Pewne odróżnienie od nich możliwe jest wyłącznie metodami analitycznymi. ## Formy kryształów Alumotantyt tworzy wyłącznie bardzo małe, nieforemne (anhedralne) ziarna. Nie zaobserwowano dobrze wykształconych kryształów. Często występuje w formie agregatów zastępujących wcześniejsze kryształy stibiotantalitu (tworząc pseudomorfozy).
Środowisko geologiczne
## Geneza Jest to minerał pochodzenia magmowego, krystalizujący w późnych stadiach ewolucji złożonych pegmatytów granitowych, bogatych w pierwiastki rzadkie, takie jak lit, cez, tantal i niob. ## Asocjacje mineralne Alumotantyt współwystępuje z innymi minerałami pegmatytowymi, zwłaszcza z tymi zawierającymi tantal. Do jego najczęstszych asocjacji należą: stibiotantalit (często jako minerał zastępowany), tantalite-(Mn), simpsonit, mikrolit, pollucyt, kwarc i mikroklin. ## Lokalizacje Najważniejszym i zarazem typowym miejscem występowania alumotantytu są pegmatyty zlokalizowane w masywie Woronie Tundry na Półwyspie Kolskim w Rosji. Jest to praktycznie jedyna lokalizacja, z której pochodzą udokumentowane okazy tego minerału.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Sklep › Alumotantite