Aleksite
Aleksyt to bardzo rzadki minerał z grupy siarkotellurków, będący tellurkiem i siarczkiem ołowiu i bizmutu, tworzący blaszki o metalicznym połysku.
Opis
## Charakterystyka Aleksyt jest minerałem należącym do grupy siarkotellurków. Występuje zazwyczaj w postaci niewielkich, cienkich płytek, blaszek lub łusek, tworzących skupienia ziarniste i blaszkowate. Rzadko obserwuje się go w formie niedoskonałych, tabliczkowych kryształów o zarysie heksagonalnym. Jego wygląd jest typowy dla wielu tellurków bizmutu - ma stalowoszary do cynowobiałego kolor i silny, metaliczny połysk. Czasami na jego powierzchni pojawia się matowy, żółtawy nalot. ## Właściwości fizyczne Minerał ten jest bardzo miękki, jego twardość w skali Mohsa wynosi 2.5, co oznacza, że można go zarysować paznokciem. Jest nieprzezroczysty i odznacza się dużą gęstością, wynoszącą od 7.8 do 8.0 g/cm³. Posiada doskonałą łupliwość w jednej płaszczyźnie, co powoduje jego łatwe rozdzielanie się na cienkie, giętkie blaszki. ## Barwy i odmiany Podstawową barwą aleksytu jest stalowoszara, przechodząca w cynowobiałą. Niektóre okazy mogą pokrywać się żółtawym nalotem wietrzeniowym. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Aleksyt został po raz pierwszy opisany w 1978 roku przez grupę rosyjskich mineralogów (V. A. Kovalenker, V. L. Rusinov, N. V. Troneva, E. N. Zav'yalov). Nazwa minerału honoruje Anatolija Iwanowicza Aleksiejewa (1929-1997), rosyjskiego geologa, który odkrył złoże złota Aleksiejewskoje na Płaskowyżu Ałdańskim w Rosji, gdzie po raz pierwszy zidentyfikowano ten minerał. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość, aleksyt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego oraz jest cenionym nabytkiem w zaawansowanych kolekcjach systematycznych.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechami charakterystycznymi aleksytu są jego stalowoszara barwa, silny metaliczny połysk, bardzo niska twardość (2.5 w skali Mohsa) oraz doskonała łupliwość, objawiająca się tendencją do dzielenia się na cienkie blaszki. Jest również bardzo gęsty. Jego występowanie w asocjacji ze złotem i innymi tellurkami w żyłach kwarcowych jest ważną wskazówką. ## Odróżnianie od podobnych Makroskopowe odróżnienie aleksytu od innych rzadkich tellurków i siarkosoli bizmutu (np. tetradymitu, joseitu, pilsenitu) jest praktycznie niemożliwe bez zaawansowanych badań laboratoryjnych. Wszystkie te minerały mają bardzo podobny wygląd, twardość i pokrój. Pewna identyfikacja wymaga analizy chemicznej (EDS) lub rentgenowskiej (XRD). ## Formy kryształów Aleksyt tworzy skupienia blaszkowate, łuskowe i płytkowe. Występuje w postaci cienkich, giętkich blaszek o nieregularnych kształtach lub w formie niedoskonałych kryształów tabliczkowych o heksagonalnym zarysie, osiągających rozmiary do kilku milimetrów.
Środowisko geologiczne
## Geneza Aleksyt jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego. Powstaje w żyłach kwarcowo-złotonośnych, formujących się w warunkach od niskich do średnich temperatur. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z rodzimym złotem, bizmutem, galeną i pirytem. Towarzyszą mu również inne, rzadkie tellurki, takie jak tetradymit, altait, petzyt, hessyt, calaveryt i rickardyt. ## Lokalizacje Jest to minerał bardzo rzadki, znany z nielicznych lokalizacji na świecie. Najważniejsze z nich to: - Kopalnia Aleksiejewskoje na Płaskowyżu Ałdańskim w Jakucji (Rosja) - lokalizacja typowa. - Kopalnie Robb-Montbray i Mattagami Lake w regionie Abitibi, Quebec (Kanada). - Kopalnia Trixie w rejonie East Tintic, Utah (USA).
Rzadkość
Bardzo rzadki
Sklep › Aleksite