Intensywnie liliowy kunzyt na jasnym matrixie z Gilgit-Baltistan

Charakterystyka Kunzyt jest odmianą spodumenu, minerału należącego do grupy piroksenów. Występuje w postaci wydłużonych, tabliczkowych kryształów, często o wyraźnym prążkowaniu równoległym do dłuższej osi. Jego charakterystyczną cechą jest pleochroizm, czyli zmiana barwy w zależności od kąta patrzenia, oraz fosforescencja po ekspozycji na światło ultrafioletowe. Właściwości fizyczne Twardość kunzytu w skali Mohsa wynosi 6.5-7. Połysk jest szklisty. Minerał ten jest przezroczysty do przeświecającego. Posiada doskonałą łupliwość w dwóch kierunkach, co sprawia, że jest podatny na uszkodzenia mechaniczne. Barwy i odmiany Kunzyt występuje w odcieniach różu, liliowego, fioletowego, a czasem bezbarwnego. Intensywność barwy może być różna, od delikatnych pasteli po głębokie, nasycone tony. Barwa kunzytu jest często niestabilna i może blaknąć pod wpływem światła słonecznego. Zielona odmiana spodumenu to hiddenit, natomiast żółta to tryfan. Historia i nazwa Nazwa kunzyt pochodzi od nazwiska George'a Fredericka Kunza, amerykańskiego gemmologa, który jako pierwszy opisał ten minerał w 1902 roku. Odkryto go w Kalifornii, a jego piękno szybko zyskało uznanie w świecie jubilerstwa. Zastosowania Kunzyt jest cenionym kamieniem jubilerskim, wykorzystywanym do wyrobu biżuterii, takiej jak pierścionki, naszyjniki i kolczyki. Duże, czyste kryształy są również poszukiwane przez kolekcjonerów minerałów.

Cechy diagnostyczne

Rozpoznawanie Kunzyt można rozpoznać po jego charakterystycznej różowej lub liliowej barwie, szklistym połysku oraz wydłużonych, często prążkowanych kryształach. Ważną cechą diagnostyczną jest również jego pleochroizm. Odróżnianie od podobnych Kunzyt może być mylony z innymi różowymi minerałami, takimi jak morganit (odmiana berylu) czy różowy kwarc. Od morganitu odróżnia go układ krystalograficzny (jednoskośny dla kunzytu, heksagonalny dla morganitu) i łupliwość. Od kwarcu różni się twardością i łupliwością (kwarc nie ma wyraźnej łupliwości). Formy kryształów Kunzyt tworzy wydłużone, tabliczkowe kryształy, często z wyraźnym prążkowaniem równoległym do osi c. Agregaty bywają promieniste lub zbite.

Środowisko powstawania

Geneza Kunzyt powstaje w pegmatytach granitowych, zwłaszcza w tych bogatych w lit. Krystalizuje w końcowych etapach krzepnięcia magmy, w obecności pierwiastków rzadkich. Asocjacje mineralne Kunzyt często współwystępuje z innymi minerałami pegmatytowymi, takimi jak kwarc, albit, muskowit, turmalin, beryl i lepidolit. Lokalizacje Znaczące złoża kunzytu znajdują się w Brazylii (Minas Gerais), Afganistanie (Nuristan), Pakistanie (Gilgit-Baltistan), USA (Kalifornia, San Diego County), na Madagaskarze oraz w Rosji (Syberia).

Dla kolekcjonera

Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy kunzytu to te o intensywnej, jednolitej barwie różowej lub liliowej, dużej przezroczystości i czystości. Ważna jest również wielkość i doskonałość kryształów, a także brak uszkodzeń mechanicznych. Popularne stanowiska Szczególnie poszukiwane przez kolekcjonerów są okazy pochodzące z Afganistanu i Brazylii, znane z dużych i dobrze wykształconych kryształów o pięknej barwie.