Ciemnoczerwony proustyt na białym matrixie z Maroka

Charakterystyka Proustyt jest minerałem siarczkowym srebra i arsenu, często nazywanym "rubinowym srebrem" ze względu na swoją intensywną, czerwoną barwę. Występuje zazwyczaj w postaci dobrze wykształconych, pryzmatycznych lub romboedrycznych kryształów, często z wyraźnym prążkowaniem. Agregaty proustytu bywają zbite lub ziarniste. Świeże przełomy minerału wykazują silny połysk, który z czasem matowieje pod wpływem światła. Właściwości fizyczne Proustyt charakteryzuje się twardością w zakresie 2-2,5 w skali Mohsa, co czyni go minerałem stosunkowo miękkim. Jego gęstość wynosi około 5,57 g/cm³. Posiada wyraźną łupliwość. Połysk proustytu jest submetaliczny, a rysa ma charakterystyczny cynobrowoczerwony kolor. Barwy i odmiany Typowa barwa proustytu to szkarłatna, cynobrowa lub czerwonawoszara. Pod wpływem ekspozycji na światło, zwłaszcza słoneczne, proustyt ma tendencję do ciemnienia, przybierając barwę brunatnoczerwoną, a nawet czarną. Zmiana ta jest spowodowana rozkładem minerału i wytrącaniem się drobnych cząstek srebra. Historia i nazwa Proustyt został opisany w 1832 roku. Nazwa minerału pochodzi od nazwiska francuskiego chemika Josepha Louisa Prousta (1754-1826), który wniósł znaczący wkład w chemię analityczną i mineralogię. Jego prace dotyczyły między innymi składu chemicznego minerałów. Zastosowania Ze względu na zawartość srebra, proustyt bywał w przeszłości lokalnie wydobywany jako ruda tego metalu. Obecnie jego główne znaczenie ma charakter kolekcjonerski, gdzie jest ceniony za swoje estetyczne walory i rzadkość.

Cechy diagnostyczne

Rozpoznawanie Proustyt można rozpoznać po charakterystycznej, intensywnie czerwonej barwie, która często przechodzi w szkarłat lub cynober. Cechą diagnostyczną jest również cynobrowoczerwona rysa. Kryształy proustytu są zazwyczaj pryzmatyczne lub romboedryczne, często z widocznym prążkowaniem. Minerał jest stosunkowo miękki, co można sprawdzić, próbując zarysować go miedzianym drutem. Odróżnianie od podobnych Proustyt bywa mylony z pirargirytem, innym "rubinowym srebrem". Różni się od niego składem chemicznym (pirargiryt zawiera antymon zamiast arsenu) oraz nieco ciemniejszą barwą i ciemniejszą rysą (pirargiryt ma rysę wiśniowoczerwoną do brunatnoczerwonej). Proustyt jest również jaśniejszy i bardziej przezroczysty niż pirargiryt. Innym podobnym minerałem jest cynober, który jednak ma znacznie większą gęstość i inny skład chemiczny. Formy kryształów Proustyt najczęściej tworzy dobrze wykształcone kryształy o pokroju pryzmatycznym, słupkowym lub romboedrycznym. Często występują kryształy o ścianach prążkowanych. Może również tworzyć agregaty zbite, ziarniste lub naskorupienia.

Środowisko powstawania

Geneza Proustyt jest minerałem wtórnym, powstającym w niskotemperaturowych, hydrotermalnych żyłach kruszcowych. Występuje w strefach utleniania i wzbogacenia złóż srebra, gdzie tworzy się w wyniku przemian innych minerałów srebra lub w procesach metasomatycznych. Asocjacje mineralne Proustyt często współwystępuje z innymi minerałami srebra, takimi jak argentyt, pirargiryt, srebro rodzime, a także z galeną, sfalerytem, chalkopirytem, kalcytem, kwarcem i barytem. Lokalizacje Znane stanowiska proustytu znajdują się w Jáchymovie (Czechy), Freibergu (Niemcy), Chañarcillo (Chile), Batopilas (Meksyk), Cobalt (Kanada) oraz w niektórych rejonach Stanów Zjednoczonych, np. w Arizonie i Kolorado.

Dla kolekcjonera

Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy proustytu to te, które charakteryzują się intensywną, szkarłatną barwą, wysoką przezroczystością i dobrze wykształconymi, nieuszkodzonymi kryształami. Duże, estetyczne kryształy, wolne od zanieczyszczeń i śladów ciemnienia, są szczególnie poszukiwane. Ważna jest również estetyka całej matrycy, na której osadzony jest minerał. Popularne stanowiska Najbardziej cenione okazy proustytu pochodzą z historycznych kopalń w Jáchymovie w Czechach oraz z Freibergu w Niemczech. Wysokiej jakości okazy znajdowano również w Chile (Chañarcillo) i Meksyku (Batopilas).