Błękitny akwamaryn z czarnym turmalinem z Erongo

SKU: S_00002

Urocza i niezwykle estetyczna miniatura z gór Erongo w Namibii, prezentująca klasyczną dla tego rejonu paragenezę akwamarynu i szerlu. Głównym elementem okazu jest smukły, doskonale wykształcony kryształ akwamarynu o delikatnej, jasnoniebieskiej barwie, wysokim szklistym połysku i wybitnej przezroczystości, osiągającej w górnej partii czystość gemmologiczną. Kryształ posiada płaskie, lśniące zakończenie i jest zrośnięty z kontrastującym, prążkowanym kryształem szerlu. Główne Cechy: wybitna przezroczystość; idealne, płaskie zakończenie kryształu; silny kontrast barwny i strukturalny między akwamarynem a szerlem. Stan zachowania: Bardzo dobry.

Błękitny akwamaryn z czarnym turmalinem z Erongo

Cena: 179 PLN

Dostępność: Dostępny

Lokalizacja: Erongo, Namibia

Rozmiar: 17 x 8 x 6 mm

Waga: 1 g

Wzór chemiczny: Be₃Al₂Si₆O₁₈

Układ krystalograficzny: Heksagonalny

Twardość (Mohs): 7.5-8

Grupa mineralogiczna: Beryl Group

Charakterystyka Akwamaryn jest odmianą berylu, minerału z grupy krzemianów, charakteryzującą się barwą od jasnoniebieskiej do niebieskozielonej. Nazwa "akwamaryn" pochodzi od łacińskich słów "aqua marina", co oznacza "woda morska", nawiązując do jego typowego zabarwienia. Kryształy akwamarynu często występują w formie słupkowej, sześciobocznej, z wyraźnymi ścianami. Okazy bywają przezroczyste do przeświecających, a ich barwa może być nierównomierna, z intensywniejszym odcieniem wzdłuż osi kryształu. Właściwości fizyczne Akwamaryn charakteryzuje się twardością 7.5-8 w skali Mohsa, co czyni go minerałem stosunkowo odpornym na zarysowania. Posiada szklisty do żywicznego połysk. Jego rysa jest biała. Łupliwość akwamarynu jest niedoskonała. Przełam jest muszlowy do nierównego. Barwy i odmiany Typowa barwa akwamarynu to odcienie błękitu i niebieskozieleni. Intensywność koloru zależy od zawartości jonów żelaza. Niektóre akwamaryny mogą być poddawane obróbce cieplnej w celu intensyfikacji lub zmiany barwy na bardziej pożądaną, czysto niebieską. Istnieją również rzadkie odmiany, takie jak akwamaryn kocie oko, wykazujący efekt kociego oka. Historia i nazwa Nazwa "akwamaryn" została wprowadzona w XVIII wieku. Minerał ten był znany i ceniony już w starożytności, używany do wyrobu biżuterii i amuletów. Wierzono, że chroni marynarzy i zapewnia bezpieczną podróż. Jego historia jest ściśle związana z historią berylu, do którego należy. Zastosowania Głównym zastosowaniem akwamarynu jest jubilerstwo. Jest to popularny kamień szlachetny, wykorzystywany do tworzenia pierścionków, naszyjników, kolczyków i innych ozdób. Większe, dobrze wykształcone kryształy są również poszukiwane przez kolekcjonerów minerałów.

Cechy diagnostyczne

Rozpoznawanie Akwamaryn można rozpoznać po jego charakterystycznej, niebieskiej lub niebieskozielonej barwie, szklistym połysku i sześciobocznym pokroju kryształów. Jest to minerał stosunkowo twardy, co można sprawdzić, próbując zarysować nim szkło lub inny minerał o znanej twardości. Odróżnianie od podobnych Akwamaryn może być mylony z topazem, euklazem, a także z syntetycznymi kamieniami. Od topazu odróżnia go twardość (topaz jest twardszy) oraz często odcień barwy. Euklaz jest rzadszy i ma inną twardość oraz układ krystalograficzny. Od syntetycznych kamieni odróżnia go obecność naturalnych inkluzji i cechy wzrostu widoczne pod mikroskopem. Formy kryształów Akwamaryn najczęściej występuje w postaci wydłużonych, sześciobocznych słupów, często zakończonych płaskimi ścianami lub piramidami. Agregaty mogą być zbite, ziarniste lub promieniste.

Środowisko powstawania

Geneza Akwamaryn powstaje głównie w pegmatytach granitowych, które są skałami magmowymi o dużej zawartości krzemionki i rzadkich pierwiastków. Może również występować w niektórych żyłach hydrotermalnych oraz w strefach metamorficznych. Tworzy się w środowiskach bogatych w beryl i inne składniki chemiczne niezbędne do jego krystalizacji. Asocjacje mineralne Akwamaryn często współwystępuje z innymi minerałami pegmatytowymi, takimi jak kwarc, skalenie (ortoklaz, albit), miki (muskowit, biotyt) oraz turmaliny. Może być również znajdowany z granatami, topazem i kasyterytem. Lokalizacje Znaczące złoża akwamarynu znajdują się w Brazylii (Minas Gerais), Pakistanie (Gilgit-Baltistan), Nigerii, Madagaskarze, Rosji (Ural), Stanach Zjednoczonych (Kolorado), Mozambiku i Afganistanie. Brazylia jest jednym z najważniejszych producentów wysokiej jakości akwamarynów.

Dla kolekcjonera

Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy akwamarynu charakteryzują się intensywną, czystą barwą niebieską lub niebieskozieloną, wysoką przezroczystością i brakiem widocznych inkluzji. Duże, dobrze wykształcone kryształy o wyraźnych ścianach i zakończeniach są szczególnie poszukiwane. Czystość i brak pęknięć również wpływają na wartość okazu. Popularne stanowiska Najbardziej cenione okazy akwamarynu pochodzą z Brazylii, zwłaszcza z regionu Minas Gerais, gdzie znajdowane są kryształy o wyjątkowej barwie i rozmiarze. Inne ważne źródła to Pakistan, Afganistan i Nigeria, znane z produkcji wysokiej jakości kamieni.

Zobacz kartę mineralogiczną Akwamaryn w Bazie Wiedzy →

Zobacz produkt →