Anataz na Kwarcu (Kharan Pakistan) - Unikatowy Floater

Charakterystyka Anataz jest minerałem tlenkowym tytanu, będącym jedną z trzech naturalnie występujących odmian polimorficznych TiO₂, obok rutylu i brukitu. Występuje zazwyczaj w postaci niewielkich, dobrze wykształconych kryształów, często o pokroju piramidalnym lub bipiramidalnym. Jego powierzchnia bywa często prążkowana. Barwa anatazu jest zmienna, od brązowej, przez żółtobrązową, indygo, po czarną, rzadziej spotyka się okazy bladozielone, liliowe, szare, a nawet niemal bezbarwne. Właściwości fizyczne Anataz charakteryzuje się twardością w skali Mohsa wynoszącą 5.5-6. Posiada silny połysk diamentowy, który w ciemniejszych okazach może przechodzić w metaliczno-diamentowy. Jest przezroczysty do przeświecającego. Jego gęstość wynosi 3.79 g/cm³. Minerał ten wykazuje doskonałą łupliwość wzdłuż płaszczyzn {001} i {011}. Barwy i odmiany Anataz przyjmuje różnorodne barwy, w tym brązową, bladożółtą, czerwonobrązową, indygo oraz czarną. Rzadziej spotyka się okazy o barwie bladozielonej, bladej liliowej lub szarej, a bardzo rzadko niemal bezbarwne. W świetle przechodzącym może wykazywać barwy brązowe, żółtobrązowe, bladozielone lub niebieskie. Historia i nazwa Anataz został opisany w 1801 roku. Nazwa minerału pochodzi od greckiego słowa "anatasis", co oznacza "rozszerzenie", nawiązując do wydłużonych osi kryształów w porównaniu do rutylu. Zastosowania Anataz nie ma znaczących zastosowań przemysłowych ze względu na swoją rzadkość i niewielkie rozmiary kryształów. Jest ceniony przede wszystkim jako minerał kolekcjonerski, ze względu na estetykę i doskonałe wykształcenie kryształów.

Cechy diagnostyczne

Rozpoznawanie Anataz można rozpoznać po charakterystycznym pokroju kryształów, często piramidalnym lub bipiramidalnym, oraz silnym połysku diamentowym. Ciemniejsze okazy mogą wykazywać połysk metaliczno-diamentowy. Jego twardość w skali Mohsa wynosi 5.5-6, co pozwala na zarysowanie szkła. Odróżnianie od podobnych Anataz może być mylony z rutylem, innym polimorfem TiO₂. Różni się od rutylu pokrojem kryształów (anataz często tworzy bardziej strome piramidy) oraz łupliwością. Rutyl ma również wyższą gęstość i twardość. Od brukitu, kolejnego polimorfu, anataz odróżnia się układem krystalograficznym i formą kryształów. Formy kryształów Anataz najczęściej występuje w postaci dobrze wykształconych, ostro zakończonych kryształów o pokroju piramidalnym lub bipiramidalnym. Często są to kryształy izometryczne lub słupkowe. Powierzchnie ścian kryształów bywają prążkowane. Może tworzyć również agregaty ziarniste lub promieniste, choć są one mniej typowe dla okazów kolekcjonerskich.

Środowisko powstawania

Geneza Anataz powstaje w niskotemperaturowych warunkach hydrotermalnych, często w szczelinach skał metamorficznych, takich jak łupki krystaliczne, gnejsy i kwarcyty. Występuje również w żyłach alpejskich, pegmatytach oraz jako minerał akcesoryczny w niektórych skałach magmowych. Może być także produktem wietrzenia rutylu lub ilmenitu. Asocjacje mineralne Anataz często współwystępuje z kwarcem, rutylem, brukietem, ilmenitem, hematytem, chlorytem, adularami i tytanitem. W niektórych złożach towarzyszy mu również apatyt i muskowit. Lokalizacje Znane stanowiska anatazu to m.in. Alpy (Szwajcaria, Francja, Włochy), gdzie występuje w pięknych, dobrze wykształconych kryształach. Inne ważne lokalizacje to Brazylia (Minas Gerais), Norwegia (Hardangervidda), Rosja (Ural), Pakistan (Gilgit-Baltistan) oraz Stany Zjednoczone (Arkansas, Wirginia).

Dla kolekcjonera

Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy anatazu to te z dobrze wykształconymi, ostro zakończonymi kryształami o wyraźnym pokroju piramidalnym lub bipiramidalnym. Ważna jest intensywność i jednolitość barwy, a także silny połysk diamentowy. Okazy przezroczyste są bardziej pożądane. Wielkość kryształów również ma znaczenie, choć nawet niewielkie, idealnie uformowane okazy są wysoko cenione. Czystość i brak uszkodzeń mechanicznych są kluczowe dla wartości kolekcjonerskiej. Popularne stanowiska Najbardziej poszukiwane okazy anatazu pochodzą z Alp, zwłaszcza ze Szwajcarii (np. rejon Binnental) i Francji. Cenione są również okazy z Brazylii, charakteryzujące się często pięknymi barwami i formami. Stanowiska w Pakistanie dostarczają także wysokiej jakości kryształów.