Dmisokolovite
Fórmula química: K<sub>3</sub>Cu<sup>2+</sup><sub>5</sub>AlO<sub>2</sub>(As<sup>5+</sup>O<sub>4</sub>)<sub>4</sub>
Dmisokolovit to ekstremalnie rzadki arsenian potasu, miedzi i glinu, tworzący mikroskopijne, zielone kryształy w fumarolach wulkanicznych.
Descripción
## Charakterystyka Dmisokolovit jest złożonym arsenianem o charakterystycznej zielonej lub ciemnozielonej barwie. Występuje w postaci bardzo małych, pryzmatycznych lub igiełkowych kryształów, których długość rzadko przekracza 0.2 mm. Kryształy te tworzą promieniste lub chaotycznie ułożone skupienia i naloty na skale macierzystej, osiągające wielkość do 0.5 mm. Ze względu na mikroskopijny rozmiar, jego cechy są trudne do zaobserwowania bez użycia specjalistycznego sprzętu. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się szklistym połyskiem i jest przezroczysty. Jego twardość oraz gęstość nie zostały dotychczas precyzyjnie określone z powodu niewielkich rozmiarów i rzadkości materiału badawczego. ## Barwy i odmiany Dmisokolovit występuje wyłącznie w odcieniach zieleni, od jasnozielonej do bardzo ciemnej. Nie wyróżniono żadnych jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału, zatwierdzona przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2012 roku, honoruje Dmitrija Iwanowicza Sokołowa (1788-1852), wybitnego rosyjskiego mineraloga i geologa, profesora na Uniwersytecie w Petersburgu i autora jednego z pierwszych rosyjskich podręczników mineralogii. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i mikroskopijne rozmiary, dmisokolovit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego oraz jest cennym nabytkiem dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów mikrominerałów.
Características diagnósticas
## Rozpoznawanie Identyfikacja dmisokolovitu w warunkach amatorskich jest praktycznie niemożliwa. Jego zielona barwa i igiełkowa forma są wspólne dla wielu innych arsenianów miedzi. Pewne rozpoznanie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak mikroanaliza rentgenowska (EDS/WDS) i dyfrakcja rentgenowska (XRD). Kluczową wskazówką jest jego pochodzenie z konkretnej fumaroli wulkanu Tołbaczyk. ## Odróżnianie od podobnych Dmisokolovit można pomylić z licznymi innymi zielonymi arsenianami występującymi w tym samym środowisku, takimi jak lammerit, bradaczekit, urusovit czy johilleryt. Różnice między nimi są subtelne i dotyczą głównie składu chemicznego oraz parametrów krystalograficznych, co uniemożliwia ich rozróżnienie bez specjalistycznego sprzętu. ## Formy kryształów Tworzy wydłużone, pryzmatyczne do igiełkowych kryształy. Najczęściej występują one w formie niewielkich, promienistych agregatów lub bezładnie ułożonych skupień na powierzchni skały wulkanicznej.
Ambiente geológico
## Geneza Dmisokolovit jest minerałem pochodzenia wulkanicznego, powstającym w procesie sublimacji. Krystalizuje bezpośrednio z gorących, bogatych w arsen gazów (ekshalacji) w wysokotemperaturowych fumarolach, w temperaturze około 450-500°C. ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi minerałami fumarolicznymi, takimi jak tenoryt, hematyt, sanidyn, sylwin, halit, langbeinit, aftitalit, a także z innymi rzadkimi arsenianami, np. alumokluczewskitem, lammeritem i johillerytem. ## Lokalizacje Jedynym znanym miejscem występowania dmisokolovitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - fumarola Arsenatnaya na wulkanie Tołbaczyk (Wielka erupcja szczelinowa Tołbaczyka 1975-1976) na Kamczatce w Rosji.
Rareza
Ekstremalnie rzadki
Aspectos para coleccionistas
## Kryteria jakości W przypadku tak rzadkiego mikrominerału, głównym kryterium wartości jest bogactwo okazu - ilość i zagęszczenie kryształów na matrycy skalnej. Liczy się także jakość samych kryształów: ich wykształcenie, ostrość form i intensywność barwy. Wysoko cenione są również okazy z dobrze zidentyfikowanymi minerałami towarzyszącymi, zwłaszcza innymi rzadkimi arsenianami. ## Popularne stanowiska Wszystkie dostępne na rynku kolekcjonerskim okazy pochodzą z jednego miejsca na świecie - fumaroli wulkanu Tołbaczyk na Kamczatce. Materiał pochodzi głównie ze zbiorów dokonanych podczas ekspedycji naukowych krótko po erupcji w latach 70. XX wieku.
Cuidado y conservación
## Czyszczenie Okazy dmisokolovitu są niezwykle delikatne i małe. Czyszczenie mechaniczne jest absolutnie niewskazane. Jedyną bezpieczną metodą usuwania kurzu jest bardzo ostrożne użycie strumienia sprężonego powietrza z bezpiecznej odległości. Należy unikać kontaktu z wodą i wszelkimi środkami chemicznymi. ## Czego unikać Jako minerał fumaroliczny, jest prawdopodobnie wrażliwy na zmiany wilgotności i temperatury. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, wszelkich płynów czyszczących, kwasów oraz bezpośredniego, intensywnego światła. Dotykanie kryształów może prowadzić do ich nieodwracalnego uszkodzenia. ## Przechowywanie Najbezpieczniejszym sposobem przechowywania jest umieszczenie okazu w szczelnym pudełku typu "micromount", które chroni przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Należy go trzymać w stabilnych warunkach pokojowych.