Ikorskyite
Chemical formula: KMn<sup>3+</sup>(Si<sub>4</sub>O<sub>10</sub>)·3H<sub>2</sub>O
Ikorskit to ekstremalnie rzadki, uwodniony krzemian potasu i manganu, tworzący brązowe, włókniste agregaty w masywie Chibin.
Description
## Charakterystyka Ikorskit jest uwodnionym krzemianem potasu i trójwartościowego manganu, należącym do grupy fyllokrzemianów. Występuje w postaci skupień drobnych, splątanych włókien, tworzących agregaty o wyglądzie filcu lub waty. Rzadziej spotykany jest w formie mas ziemistych. Jego struktura jest bardzo delikatna i krucha. ## Właściwości fizyczne Minerał charakteryzuje się jedwabistym połyskiem na powierzchniach włóknistych agregatów, przechodzącym w matowy lub ziemisty w przypadku skupień zbitych. Jest przeświecający do nieprzezroczystego. Z powodu swojej włóknistej i kruchej natury, jego twardość nie została precyzyjnie określona, ale jest to minerał bardzo miękki. Gęstość obliczona wynosi około 2,33 g/cm³. ## Barwy i odmiany Ikorskit ma charakterystyczną brązową do czerwonobrązowej barwę. Nie wyróżniono żadnych jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału, zatwierdzona przez IMA w 2006 roku, honoruje Swiatosława Wiktorowicza Ikorskiego (ur. 1930), rosyjskiego mineraloga i geochemika z Instytutu Geologii Kolskiego Centrum Nauki Rosyjskiej Akademii Nauk. Ikorski jest znany z badań nad geochemią węglowodorów w skałach magmowych. Miejscem typowym jest odkrywka kopalni Koaszwa na górze o tej samej nazwie w masywie Chibin w Rosji. ## Zastosowania Ikorskit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jego znaczenie jest czysto naukowe i kolekcjonerskie, jako unikatowy i rzadki składnik ultrazasadowych pegmatytów.
Diagnostic features
## Rozpoznawanie Cechami charakterystycznymi ikorskitu są jego włóknisty, filcowaty pokrój, brązowa barwa oraz wyjątkowa kruchość. Kluczowym wskaźnikiem diagnostycznym jest jednak jego środowisko występowania - hydrotermalnie zmienione strefy w pegmatytach alkalicznych masywu Chibin. ## Odróżnianie od podobnych Może być mylony z innymi włóknistymi minerałami manganu lub niektórymi minerałami ilastymi o brązowej barwie. Pewna identyfikacja jest możliwa niemal wyłącznie na podstawie analizy chemicznej (EDS) i rentgenowskiej (XRD). W warunkach terenowych i kolekcjonerskich podstawą do identyfikacji jest unikatowa lokalizacja i współwystępowanie z innymi minerałami z masywu Chibin, takimi jak egiryn, pektolit czy williaumit. ## Formy kryształów Ikorskit nie tworzy wykształconych, widocznych gołym okiem kryształów. Występuje wyłącznie w formie submikroskopowych włókien tworzących splątane, filcowate lub wełniste agregaty oraz skupienia ziemiste.
Geological environment
## Geneza Ikorskit jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego. Powstaje w późnych stadiach krystalizacji pegmatytów w obrębie masywów alkalicznych, w strefach alteracji przecinających skały takie jak riszorryty. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w towarzystwie innych rzadkich minerałów typowych dla pegmatytów Chibin. Do najczęstszych asocjacji należą egiryn, pektolit, sodalit, williaumit, lorenzenit, lamprofyllit oraz kazakowit. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania ikorskitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - odkrywka kopalni Koaszwa, góra Koaszwa, masyw Chibin, obwód murmański w Rosji.
Rarity
Ekstremalnie rzadki
Collector aspects
## Kryteria jakości Jako minerał mikroskopowy, ikorskit jest ceniony przede wszystkim przez wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów rzadkich i mikromontów. O wartości okazu decyduje bogactwo i "puszystość" agregatów na matrycy skalnej, a także obecność dobrze wykształconych kryształów minerałów towarzyszących. Najbardziej pożądane są próbki z widocznymi asocjacjami innych rzadkich minerałów z Chibin. ## Popularne stanowiska Jedynym źródłem okazów kolekcjonerskich jest miejsce typowe w masywie Chibin w Rosji. Materiał z tej lokalizacji jest ekstremalnie trudny do zdobycia.
Care and storage
## Czyszczenie Okazy ikorskitu są ekstremalnie delikatne i kruche. Nie należy ich czyścić mechanicznie ani za pomocą wody czy środków chemicznych. Jedyną dopuszczalną metodą usuwania kurzu jest bardzo ostrożne użycie miękkiego pędzelka, unikając jakiegokolwiek nacisku, który mógłby zniszczyć włókniste agregaty. ## Czego unikać Należy bezwzględnie unikać kontaktu z wodą i innymi płynami, ponieważ jako minerał uwodniony może ulec zmianie. Niszcząco działają na niego wszelkie wibracje, uderzenia i ścieranie. Powinien być chroniony przed zmianami temperatury i wilgotności. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów wyłącznie w szczelnych pojemnikach typu "micromount", które chronią przed uszkodzeniami fizycznymi, kurzem i wahaniami wilgotności. Należy unikać wystawiania go na bezpośrednie działanie światła.