Barrerite
Chemical formula: Na<sub>2</sub>(Al<sub>2</sub>Si<sub>7</sub>)O<sub>18</sub>·6H<sub>2</sub>O
Barrerit to rzadki minerał z grupy zeolitów, tworzący bezbarwne lub białe, tabliczkowe kryształy, często zebrane w wachlarzowe agregaty.
Description
## Charakterystyka Barrerit jest uwodnionym glinokrzemianem sodu, należącym do grupy zeolitów. Jest sodowym analogiem stellerytu. Tworzy charakterystyczne, cienkie lub grube kryształy tabliczkowe, które często łączą się w wachlarzowate, promieniste lub snopkowe agregaty. Zazwyczaj jest bezbarwny lub biały, rzadziej przyjmuje odcienie różowawe lub żółtawe, co jest związane z obecnością domieszek. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością w zakresie 3-4 w skali Mohsa. Ma połysk szklisty, a na doskonałych płaszczyznach łupliwości staje się on perłowy. Jest przezroczysty do przeświecającego. Jego gęstość wynosi około 2.13 g/cm³. Wykazuje doskonałą łupliwość w jednym kierunku. ## Barwy i odmiany Dominuje barwa biała i bezbarwność. Okazy bywają też lekko zabarwione na różowo lub żółto. Nie wyróżnia się nazwanych odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa barrerytu, nadana w 1974 roku przez Ermanno Passaglię i D. Pongiluppi, honoruje Richarda Malinga Barrera (1910–1996), chemika z Nowej Zelandii, który był pionierem w dziedzinie chemii i syntezy zeolitów. Minerał został po raz pierwszy opisany na podstawie okazów znalezionych w Capo Pula, w prowincji Cagliari na Sardynii (Włochy). ## Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość barrerit nie ma zastosowań przemysłowych i stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania kolekcjonerów minerałów.
Diagnostic features
## Rozpoznawanie Cechami charakterystycznymi barrerytu są jego tabliczkowy pokrój kryształów, tendencja do tworzenia wachlarzowatych i snopkowych agregatów, doskonała łupliwość w jednym kierunku oraz perłowy połysk na jej płaszczyznach. Występowanie w pęcherzach pogazowych w skałach wulkanicznych jest również ważną wskazówką. ## Odróżnianie od podobnych Barrerit jest wizualnie niemal identyczny ze stellerytem i stilbitem. Pewne rozróżnienie tych minerałów jest możliwe niemal wyłącznie za pomocą analizy chemicznej (barrerit jest minerałem sodowym, podczas gdy stelleryt i stilbit są zdominowane przez wapń). Od heulandytu różni się pokrojem kryształów i kierunkiem łupliwości. ## Formy kryształów Kryształy są tabliczkowe, spłaszczone zgodnie z jedną z osi. Najczęściej występują w formie promienistych lub wachlarzowatych skupień, a także agregatów przypominających kształtem snopki lub muszki.
Geological environment
## Geneza Barrerit jest minerałem pochodzenia hydrotermalnego. Powstaje w niskich temperaturach, krystalizując w pęcherzach pogazowych i szczelinach w obrębie zmienionych skał wulkanicznych, takich jak andezyty i ryolity. ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z innymi minerałami z grupy zeolitów, zwłaszcza z heulandytem, mordenitem i laumontytem. Towarzyszą mu również kalcyt i różne odmiany kwarcu. ## Lokalizacje Najważniejszym i typowym miejscem występowania jest Capo Pula na Sardynii we Włoszech. Znaczące okazy pochodzą również z wyspy Kuiu na Alasce (USA). Minerał ten znajdowano także w Teigarhorn w Islandii oraz w kilku lokalizacjach w Japonii.
Rarity
Rzadki
Collector aspects
## Kryteria jakości Najwyżej cenione są okazy z dużymi, dobrze wykształconymi i nieuszkodzonymi kryształami, tworzące estetyczne, wachlarzowate agregaty na kontrastującej matrycy skalnej. Przezroczystość i brak zabarwienia również podnoszą wartość kolekcjonerską. Ważna jest kompletność i brak uszkodzeń delikatnych agregatów. ## Popularne stanowiska Okazy z typowej lokalizacji na Sardynii (Włochy) oraz z wyspy Kuiu na Alasce (USA) są najbardziej znane i cenione przez kolekcjonerów. Uważane są za klasykę dla tego gatunku.
Care and storage
## Czyszczenie Okazy barrerytu należy czyścić bardzo ostrożnie, używając miękkiego pędzelka i wody destylowanej. Należy unikać myjek ultradźwiękowych, które mogą spowodować pękanie lub całkowite zniszczenie delikatnych kryształów. ## Czego unikać Minerał jest wrażliwy na wysoką temperaturę, która może prowadzić do odwodnienia i nieodwracalnych zmian w jego strukturze. Należy unikać kontaktu z kwasami. Nie zaleca się długotrwałego moczenia w wodzie. Powinno się go chronić przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych. ## Przechowywanie Kolekcjonerskie okazy barrerytu, z uwagi na ich niską twardość i doskonałą łupliwość, powinny być przechowywane w osobnych pudełkach lub gablotach, z dala od twardszych minerałów. Należy zapewnić im stabilne warunki, chroniąc przed kurzem i uszkodzeniami mechanicznymi.