Barikaite
Chemical formula: Ag<sup>1+</sup><sub>3</sub>Pb<sup>2+</sup><sub>10</sub>(Sb<sup>3+</sup><sub>8</sub>As<sup>3+</sup><sub>11</sub>)S<sup>2-</sup><sub>40</sub>
Barikait to ekstremalnie rzadki siarkosól ołowiu, srebra, antymonu i arsenu, występujący w formie metalicznie szarych, nieprzezroczystych ziaren.
Description
## Charakterystyka Barikait jest złożonym siarkosolem ołowiu, srebra, antymonu i arsenu. Tworzy anhedralne, czyli nieregularnie wykształcone ziarna o wielkości do 200 mikrometrów, często w zrostach z innymi minerałami. Nie zaobserwowano jego prawidłowo uformowanych kryształów. Z wyglądu jest to szary, metaliczny minerał, nieprzezroczysty nawet na najcieńszych odpryskach. ## Właściwości fizyczne Minerał charakteryzuje się metalicznym połyskiem i jest nieprzezroczysty. Jego gęstość obliczona na podstawie składu chemicznego i parametrów komórki elementarnej wynosi 5,83 g/cm³. Twardość nie została określona. ## Barwy i odmiany Barikait ma stalowoszary do ciemnoszarego kolor. Nie są znane żadne jego odmiany barwne ani handlowe. ## Historia i nazwa Minerał został zatwierdzony przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA) w 2020 roku pod numerem IMA2020-053. Jego nazwa pochodzi od projektu badawczego "Barika", w ramach którego prowadzono badania geologiczne w rejonie jego odkrycia. Miejscem typowym są kopalnie Kirki w Tracji, w Grecji. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość, barikait nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego oraz jest cennym nabytkiem dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów rzadkich minerałów.
Diagnostic features
## Rozpoznawanie Identyfikacja barikaitu na podstawie cech wizualnych jest niemożliwa. Jest to jeden z wielu szarych, metalicznych siarkosoli, które wyglądają identycznie bez specjalistycznego sprzętu. Pewne rozpoznanie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, takich jak mikroanaliza rentgenowska (EDS/WDS) w celu określenia dokładnego składu chemicznego. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z licznymi innymi siarkosolami ołowiu, arsenu i antymonu, takimi jak galena, kirkiit, tsugaruit czy andoryt, z którymi często współwystępuje. Różnice między nimi są subtelne i sprowadzają się głównie do proporcji pierwiastków w strukturze krystalicznej, co jest niemożliwe do oceny wizualnej. ## Formy kryształów Barikait występuje wyłącznie w formie anhedralnych (nieregularnych) ziaren, tworzących niewielkie skupienia lub wrostki w innych minerałach, głównie w galenie.
Geological environment
## Geneza Barikait powstaje w niskosiarkowych, eptermalnych złożach polimetalicznych. Jest produktem krystalizacji z roztworów hydrotermalnych bogatych w ołów, antymon, arsen i srebro. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w towarzystwie galeny, sfalerytu, pirytu, a także rzadszych siarkosoli, takich jak kirkiit, andoryt VI i tsugaruit. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania barikaitu na świecie jest jego lokalizacja typowa - kopalnie Kirki, w regionie Ewros, w Tracji (Grecja).
Rarity
Ekstremalnie rzadki
Collector aspects
## Kryteria jakości Jako minerał mikroskopijny, o wartości okazu decyduje przede wszystkim pewność jego identyfikacji, najlepiej potwierdzona analizą chemiczną. Kolejnym kryterium jest bogactwo występowania na próbce - im więcej ziaren barikaitu, tym lepiej. Estetyka ma drugorzędne znaczenie, choć okazy z dobrze widocznymi wrostkami w skale macierzystej są bardziej pożądane. ## Popularne stanowiska Jedyne źródło okazów to kopalnie Kirki w Grecji. Materiał z tej lokalizacji jest ekstremalnie trudny do zdobycia i trafia niemal wyłącznie do instytucji badawczych i najbardziej zaawansowanych kolekcjonerów rzadkich gatunków minerałów.
Care and storage
## Czyszczenie Okazy barikaitu to zazwyczaj mikrominerały, które nie wymagają czyszczenia. W razie potrzeby można użyć miękkiego, suchego pędzelka do usunięcia kurzu. Należy unikać wody, detergentów i czyszczenia ultradźwiękowego. ## Czego unikać Minerał jest potencjalnie wrażliwy na działanie kwasów i innych chemikaliów. Jako siarczek, może ulegać powolnemu utlenianiu w wilgotnym środowisku. Należy unikać gwałtownych zmian temperatury i bezpośredniego światła słonecznego. ## Przechowywanie Zaleca się przechowywanie okazów w suchym miejscu, najlepiej w szczelnie zamykanym pudełku typu "micromount", aby chronić je przed kurzem, wilgocią i uszkodzeniami mechanicznymi. Z uwagi na zawartość ołowiu i arsenu, po kontakcie z minerałem zaleca się umycie rąk.