Potassic-magnesio-hastingsite
Potassic-magnesio-hastingsite to rzadki minerał z grupy amfiboli, tworzący ciemne, niemal czarne kryształy w skałach metamorficznych.
Opis
## Charakterystyka Potassic-magnesio-hastingsite jest złożonym krzemianem z supergrupy amfiboli, należącym do serii hastingsytu. Tworzy zazwyczaj niewielkie, wrosłe w skałę kryształy o pokroju pryzmatycznym, rzadziej występuje w formie ziarnistych skupień. Jego barwa jest najczęściej ciemnozielona, brązowozielona do niemal czarnej, co sprawia, że makroskopowo jest trudny do odróżnienia od innych ciemnych amfiboli, takich jak hornblenda. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się twardością w zakresie 5.5-6 w skali Mohsa i gęstością wynoszącą około 3.2-3.3 g/cm³. Ma szklisty połysk, a na płaszczyznach łupliwości może być on nieco bardziej intensywny. Jest minerałem kruchym, przeświecającym jedynie na cienkich krawędziach, a w większych fragmentach nieprzezroczystym. ## Barwy i odmiany Dominuje barwa ciemnozielona do czarnej. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. Zmienność w zabarwieniu wynika z niewielkich wahań w składzie chemicznym, głównie w proporcjach żelaza i magnezu. ## Historia i nazwa Nazwa minerału odnosi się bezpośrednio do jego składu chemicznego - wskazuje na dominację potasu (potassic) i magnezu (magnesio) oraz na jego związek ze znanym wcześniej hastingsytem. Został formalnie zdefiniowany w ramach rewizji nomenklatury amfiboli w 2012 roku przez Międzynarodową Asocjację Mineralogiczną (IMA). Pierwotny hastingsyt został nazwany od miejsca odkrycia w hrabstwie Hastings w Ontario, w Kanadzie. ## Zastosowania Ze względu na swoją rzadkość, potassic-magnesio-hastingsite nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego oraz kolekcjonerskiego, szczególnie dla osób specjalizujących się w systematyce minerałów lub w minerałach rzadkich.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Cechami pomocnymi w identyfikacji są: ciemna barwa (zielona do czarnej), pryzmatyczny pokrój kryształów, szklisty połysk oraz typowa dla amfiboli łupliwość w dwóch kierunkach. Występowanie w skałach metamorficznych, takich jak skarny, jest również ważną wskazówką. Pewne rozpoznanie jest jednak niemożliwe bez zaawansowanych analiz chemicznych (np. EDS, WDS) lub rentgenowskich (XRD). ## Odróżnianie od podobnych Potassic-magnesio-hastingsite jest wizualnie niemożliwy do odróżnienia od innych ciemnych amfiboli z grupy hornblendy i hastingsytu (np. magnesio-hastingsytu, ferro-hastingsytu) oraz od niektórych piroksenów (np. augitu). Pirokseny odróżnia kąt łupliwości zbliżony do 90°, podczas gdy u amfiboli wynosi on około 56°/124°. Turmalin (schorl) ma podobną barwę i pokrój, ale charakteryzuje się brakiem łupliwości i typowym dla niego trójkątnym przekrojem poprzecznym kryształów. ## Formy kryształów Najczęściej tworzy słupkowe, pryzmatyczne kryształy, które mogą być zakończone prostymi lub skośnymi ścianami. Zazwyczaj występuje w formie wrosłych, niedoskonale wykształconych ziaren w masie skalnej. Rzadko spotyka się dobrze uformowane, wolnostojące kryształy.
Środowisko geologiczne
## Geneza Jest to minerał typowy dla skał metamorficznych średniego i wysokiego stopnia przeobrażenia. Powstaje w warunkach metamorfizmu kontaktowego, w bogatych w wapń skarnach, a także w regionalnie zmetamorfizowanych amfibolitach i gnejsach, które charakteryzują się wysoką zawartością potasu i magnezu. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje z minerałami typowymi dla skał wapienno-krzemianowych i skarnów, takimi jak kalcyt, diopsyd, skapolit, tytanit, flogopit, a także z innymi amfibolami i piroksenami. ## Lokalizacje Jako rzadki minerał, jest znany z niewielu miejsc na świecie. Potwierdzone stanowiska obejmują m.in. okolice Kragerø w regionie Telemark w Norwegii (lokalizacja typowa), a także niektóre wystąpienia w Kanadzie (Ontario, Quebec) i USA (np. w górach Adirondack w stanie Nowy Jork), gdzie występuje w skałach metamorficznych kompleksu Grenville.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Sklep › Potassic-magnesio-hastingsite