Metastibnite
Amorficzny, czerwonopomarańczowy siarczek antymonu, powstający głównie w wyniku wietrzenia stibnitu.
Opis
## Charakterystyka Metastibnit jest amorficznym (bezpostaciowym) siarczkiem antymonu, co oznacza, że nie tworzy kryształów. Występuje w postaci ziemistych, proszkowych lub nerkowatych skupień, a także jako naloty i powłoki na innych minerałach, głównie na stibnicie. Jego wygląd jest zazwyczaj matowy i niepozorny, a żywa, czerwonopomarańczowa lub czerwona barwa stanowi jego najbardziej charakterystyczną cechę wizualną. ## Właściwości fizyczne Jako substancja amorficzna, nie wykazuje łupliwości. Jego twardość jest niska, a gęstość wynosi około 4,88 g/cm³. Połysk jest zazwyczaj ziemisty lub matowy, a minerał jest nieprzezroczysty. ## Barwy i odmiany Metastibnit jest jednorodny pod względem barwy, przyjmując odcienie od hiacyntowej czerwieni, przez czerwonopomarańczowy, aż po czerwonobrunatny. Nie wyróżnia się jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału nawiązuje do jego składu chemicznego i związku ze stibnitem (greckie *meta* - "po" lub "zmieniony" i *stibnit*). Został opisany po raz pierwszy w 1862 roku przez G.E. Moore'a na podstawie próbek ze Steamboat Springs w hrabstwie Washoe w Nevadzie, USA. Jest polimorficzny ze stibnitem, co oznacza, że ma ten sam skład chemiczny (Sb₂S₃), ale inną, bezpostaciową strukturę wewnętrzną. ## Zastosowania Metastibnit nie ma żadnego znaczenia przemysłowego. Jego rola ogranicza się do bycia przedmiotem zainteresowania kolekcjonerów specjalizujących się w rzadkich minerałach lub minerałach wtórnych stref utleniania.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Metastibnit najłatwiej rozpoznać po jego intensywnej, czerwonej lub czerwonopomarańczowej barwie oraz ziemistej, proszkowej lub nerkowatej formie występowania. Kluczową cechą jest jego ścisły związek ze stibnitem, na którym tworzy charakterystyczne naloty i produkty wietrzenia. ## Odróżnianie od podobnych Można go pomylić z cynobrem (HgS), który również ma czerwoną barwę i podobną twardość. Cynober ma jednak znacznie większą gęstość (ok. 8.1 g/cm³) i zazwyczaj intensywnie czerwoną rysę. Kermesyt (Sb₂S₂O) również bywa podobny, ale tworzy igiełkowe lub promieniste agregaty kryształów, podczas gdy metastibnit jest zawsze bezpostaciowy. Realgar (As₄S₄) ma podobną barwę, ale jest minerałem krystalicznym, często tworzącym wyraźne kryształy i jest niestabilny na świetle. ## Formy kryształów Metastibnit jest minerałem amorficznym (bezpostaciowym) i nie tworzy kryształów. Występuje w postaci skupień ziemistych, proszkowych, nerkowatych, a także jako cienkie naloty i powłoki.
Środowisko geologiczne
## Geneza Metastibnit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania (wietrzenia) złóż kruszców zawierających stibnit (Sb₂S₃). Tworzy się w warunkach niskotemperaturowych, często w wyniku działalności gorących źródeł lub jako produkt wietrzenia stibnitu pod wpływem wód powierzchniowych. ## Asocjacje mineralne Najczęściej współwystępuje ze stibnitem, będącym jego minerałem macierzystym. Towarzyszą mu również inne minerały strefy utleniania, takie jak siarka rodzima, cynober, realgar, a także różne tlenki antymonu (np. stibikonit, walentynit, senarmontyt) i siarczany. ## Lokalizacje Najważniejsze stanowiska na świecie to m.in. Steamboat Springs w Nevadzie (USA), gdzie został odkryty; złoża antymonu w regionie Kadamdżaj w Kirgistanie; Baia Sprie w Rumunii; a także różne lokalizacje w Boliwii i Japonii. Występuje w wielu miejscach na świecie, gdzie wietrzeją złoża bogate w stibnit.
Rzadkość
Niezbyt pospolity
Sklep › Metastibnite