Granat Grossular
Grossular to minerał z grupy granatów, krzemian wapnia i glinu, ceniony za różnorodność barw i występowanie w dobrze wykształconych kryształach.
Opis
## Charakterystyka Grossular jest minerałem należącym do grupy granatów, będącym krzemianem wapnia i glinu. Typowe okazy grossularu występują w postaci izometrycznych kryształów, najczęściej dwunastościanów rombowych lub dwudziestoczterościanów. Powierzchnie kryształów są często gładkie i błyszczące. Minerał ten charakteryzuje się dużą twardością i brakiem wyraźnej łupliwości, co przekłada się na jego trwałość. ## Właściwości fizyczne Grossular cechuje się twardością w zakresie 6.5-7.5 w skali Mohsa. Jego połysk jest zazwyczaj szklisty, a minerał może być przezroczysty do przeświecającego. Gęstość grossularu waha się od 3.55 do 3.73 g/cm³. Nie wykazuje on łupliwości, a jego przełam jest muszlowy do nierównego. ## Barwy i odmiany Grossular występuje w szerokiej gamie barw, co jest jedną z jego najbardziej charakterystycznych cech. Najczęściej spotykane są odcienie zieleni (od jasnozielonego po szmaragdowozielony), żółci, pomarańczu, brązu, a także bezbarwne okazy. Znane odmiany to hessonit (pomarańczowo-brązowy), tsaworyt (szmaragdowozielony) oraz hydrogrossular (nieprzezroczysta odmiana o barwie zielonej, różowej lub białej, zawierająca grupy hydroksylowe). ## Historia i nazwa Nazwa "grossular" pochodzi od łacińskiego słowa "grossularia", oznaczającego agrest, co nawiązuje do zielonej barwy niektórych odmian tego minerału. Został opisany po raz pierwszy w 1808 roku przez Abrahama Gottloba Wernera. ## Zastosowania Grossular jest cenionym kamieniem jubilerskim, szczególnie jego przezroczyste, intensywnie zabarwione odmiany, takie jak tsaworyt i hessonit. Jest również poszukiwany przez kolekcjonerów minerałów ze względu na swoje estetyczne kryształy i różnorodność barw.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Grossular można rozpoznać po jego izometrycznych kryształach, najczęściej dwunastościanach rombowych, oraz szklistym połysku. Charakterystyczna jest również jego twardość (6.5-7.5 w skali Mohsa) oraz brak wyraźnej łupliwości. Barwa jest zmienna, ale często występuje w odcieniach zieleni, żółci, pomarańczu i brązu. ## Odróżnianie od podobnych Grossular może być mylony z innymi granatami, takimi jak almandyn czy spessartyn, jednak różni się od nich składem chemicznym i często barwą. Odmiana tsaworyt może być mylona ze szmaragdem, ale tsaworyt ma wyższy współczynnik załamania światła i brak łupliwości. Hydrogrossular, ze względu na swoją nieprzezroczystość i barwę, może być mylony z jadeitem, jednak różni się od niego twardością i gęstością. ## Formy kryształów Grossular najczęściej tworzy dobrze wykształcone kryształy o pokroju izometrycznym, dominują dwunastościany rombowe i dwudziestoczterościany. Może również występować w formie masywnej, ziarnistej lub zbitej.
Środowisko geologiczne
## Geneza Grossular powstaje zazwyczaj w skałach metamorficznych, zwłaszcza w skarnach, które tworzą się na kontakcie intruzji magmowych z wapieniami lub dolomitami. Występuje również w marmurach i serpentynitach. Jego obecność jest wskaźnikiem wysokich temperatur i ciśnień podczas metamorfizmu. ## Asocjacje mineralne Grossular często współwystępuje z takimi minerałami jak diopsyd, wezuwian, wollastonit, kalcyt, epidot i kwarc. W skarnach może być związany z minerałami rudnymi. ## Lokalizacje Znane złoża grossularu znajdują się w Kanadzie (Jeffrey Mine, Asbestos, Quebec - znane z zielonych i różowych grossularów), Pakistanie (Gilgit-Baltistan), Tanzanii (okolice Aruszy - źródło tsaworytu), Kenii (Taita Taveta - również tsaworyt), Meksyku (Sierra de Cruces, Coahuila - hessonit), Włoszech (Val d'Ala, Piemont) i Rosji (Ural).
Rzadkość
Niezbyt pospolity
Sklep › Granat Grossular
