Feitknechtite
Rzadki tlenowodorotlenek manganu, tworzący czarne, drobnoziarniste skupienia, trudny do odróżnienia od innych tlenków manganu.
Opis
## Charakterystyka Feitknechtyt jest tlenowodorotlenkiem manganu (III) i polimorfem groutitu. Występuje najczęściej w formie drobnoziarnistych, ziemistych lub sadzowatych mas, a także jako naloty i powłoki. Dobrze wykształcone kryształy są ekstremalnie rzadkie i mają postać mikroskopijnych, heksagonalnych płytek. Minerał jest nieprzezroczysty i ma czarną barwę oraz metaliczny do submetalicznego połysk. ## Właściwości fizyczne Zazwyczaj jest miękki, a jego twardość w skali Mohsa określana dla agregatów wynosi 1-3. Jest to minerał kruchy. Gęstość obliczona na podstawie struktury krystalicznej wynosi około 3,68 g/cm³. Ze względu na jego występowanie w formie drobnoziarnistych mas, właściwości takie jak łupliwość i przełam nie są obserwowane. ## Barwy i odmiany Feitknechtyt jest jednolicie czarny. Nie wyróżnia się jego barwnych odmian ani nazw handlowych. ## Historia i nazwa Nazwa minerału, zatwierdzona w 1964 roku, honoruje Waltera Feitknechta (1899-1975), szwajcarskiego chemika z Uniwersytetu w Bernie, za jego fundamentalne badania nad chemią i krystalochemią tlenków i wodorotlenków metali, w tym związków manganu. ## Zastosowania Feitknechtyt nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jego znaczenie ogranicza się do badań naukowych (mineralogii, chemii) oraz jako obiekt zainteresowania wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów rzadkich i mikrominerałów.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja feitknechtytu na podstawie cech wizualnych jest praktycznie niemożliwa. Jego czarna barwa, niska twardość i czarna rysa są wspólne dla wielu tlenków manganu. Pewne rozpoznanie wymaga zaawansowanych metod analitycznych, przede wszystkim dyfrakcji rentgenowskiej (XRD), która pozwala odróżnić go od jego polimorfu, groutitu, oraz innych tlenków. ## Odróżnianie od podobnych Feitknechtyt jest najczęściej mylony z innymi czarnymi, nieprzezroczystymi tlenkami i wodorotlenkami manganu, takimi jak groutite, piroluzyt, hausmannit, birnessyt czy kryptomelan. Odróżnienie od groutitu (układ rombowy) jest możliwe tylko za pomocą XRD, ponieważ feitknechtyt krystalizuje w układzie heksagonalnym. Piroluzyt jest zazwyczaj twardszy (6-6.5) i często tworzy bardziej wyraźne formy krystaliczne. ## Formy kryształów Kryształy są niezwykle rzadkie, mikroskopijne i mają postać sześciobocznych płytek. Zazwyczaj minerał ten tworzy masywne, ziemiste, sadzowate lub proszkowe agregaty oraz cienkie naloty na innych minerałach.
Środowisko geologiczne
## Geneza Feitknechtyt jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania złóż manganu. Tworzy się w wyniku wietrzenia i przeobrażania pierwotnych minerałów manganu, takich jak rodonit czy rodochrozyt. Może również powstawać w środowiskach sedymentacyjnych, na przykład w jeziornych lub morskich konkrecjach manganowych. ## Asocjacje mineralne Często współwystępuje z innymi minerałami manganu. Do jego typowych asocjacji należą groutite, hausmannit, jacobsyt, piroluzyt, birnessyt, kryptomelan, a także kalcyt i franklinit (w lokalizacji typowej). ## Lokalizacje Lokalizacją typową, gdzie po raz pierwszy zidentyfikowano ten minerał, jest kopalnia Franklin w New Jersey, USA. Inne znane wystąpienia to Långban w Szwecji oraz niektóre złoża manganu w Szwajcarii i Japonii. Jest prawdopodobnie szerzej rozpowszechniony, ale często pozostaje nierozpoznany w mieszaninach tlenków manganu.
Rzadkość
Rzadki
Sklep › Feitknechtite