Belkovite
Belkowit to bardzo rzadki krzemian baru i niobu, tworzący mikroskopijne, brązowe skupienia w obrębie karbonatytów.
Opis
## Charakterystyka Belkowit jest minerałem spotykanym wyłącznie w postaci mikroskopijnych, nieregularnych ziaren lub drobnoziarnistych agregatów. Typowe okazy mają barwę od brązowej do ciemnobrązowej, niekiedy z czerwonawym odcieniem. Minerał ten często tworzy cienkie obwódki lub powłoki wokół kryształów pirochloru. Ze względu na swój rozmiar, jego cechy wizualne są trudne do zaobserwowania bez użycia mikroskopu. ## Właściwości fizyczne Minerał charakteryzuje się twardością wynoszącą 5 w skali Mohsa. Jego gęstość mierzona to około 4,0 g/cm³. Połysk opisywany jest jako szklisty do żywicznego. Belkowit jest nieprzezroczysty, a jedynie w bardzo cienkich odłamkach staje się przeświecający. Nie wykazuje łupliwości, a jego przełam jest nierówny. ## Barwy i odmiany Główną i jedyną znaną gamą barw belkowitu są odcienie brązu: od jasnego, przez czerwonobrązowy, do niemal czarnego. Nie wyróżniono żadnych jego odmian barwnych ani handlowych. ## Historia i nazwa Minerał został opisany po raz pierwszy w 1991 roku przez grupę rosyjskich naukowców (A.V. Voloshin, V.V. Subbotin, V.A. Pakhomovskii i inni). Nazwa "belkowit" honoruje Igora Władimirowicza Belkowa (1917–1989), rosyjskiego geologa, specjalistę w dziedzinie geologii i mineralogii Półwyspu Kolskiego oraz dyrektora Instytutu Geologicznego Kolskiego Centrum Nauki. ## Zastosowania Belkowit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Jego znaczenie jest czysto naukowe i kolekcjonerskie, jako bardzo rzadki gatunek mineralogiczny o specyficznym składzie chemicznym i genezie.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja belkowitu w warunkach polowych jest niemożliwa. W kolekcji rozpoznanie opiera się na jego wyglądzie (brązowe, nieregularne ziarna), twardości i połysku, ale przede wszystkim na podstawie analizy minerałów towarzyszących i lokalizacji. Pewne rozpoznanie wymaga zaawansowanych metod laboratoryjnych, takich jak rentgenowska analiza strukturalna (XRD) lub mikroanaliza chemiczna (EDS). ## Odróżnianie od podobnych Belkowit jest najczęściej mylony z pirochlorem, wokół którego często tworzy obwódki. Obydwa minerały mają podobną barwę i występują w tym samym środowisku. Odróżnienie ich od siebie jest możliwe niemal wyłącznie za pomocą analizy chemicznej, która wykaże obecność krzemu w belkowicie. ## Formy kryształów Minerał ten nie tworzy dobrze wykształconych kryształów. Występuje w formie anhedralnych (nieforemnych) ziaren o wielkości do 0.2-0.3 mm lub jako drobnoziarniste, ziemiste skupienia. Charakterystyczne jest jego występowanie w postaci stref reakcyjnych wokół ziaren pirochloru.
Środowisko geologiczne
## Geneza Belkowit powstaje w późnych stadiach procesów hydrotermalno-metasomatycznych w obrębie masywów alkalicznych. Jego typowym środowiskiem są żyły karbonatytowe przecinające skały takie jak urtyty. ## Asocjacje mineralne Minerał ten występuje w towarzystwie pirochloru (często jako jego otoczki), egirynu, ankerytu, natrolitu oraz fluorapatytu. ## Lokalizacje Głównym i typowym miejscem występowania belkowitu jest góra Koaszwa w Chibińskim Masywie na Półwyspie Kolskim w Rosji. Znaleziono go tam w rdzeniu wiertniczym z karbonatytowej żyły. Notowany jest również ze złoża Vavnbed w Łowozierskim Masywie, także na Półwyspie Kolskim.
Rzadkość
Bardzo rzadki
Sklep › Belkovite