Annabergit
Annabergit to rzadki minerał arsenianowy niklu, tworzący zazwyczaj naskorupienia i naloty o charakterystycznej zielonej barwie, często występujący w strefach utleniania złóż niklu.
Opis
## Charakterystyka Annabergit jest minerałem arsenianowym niklu, który zazwyczaj występuje w postaci naskorupień, nalotów lub skupień ziemistych. Rzadziej tworzy drobne, igiełkowe lub tabliczkowe kryształy. Jego barwa jest charakterystycznie zielona, często określana jako jabłkowozielona, choć może przyjmować odcienie od jasnozielonego do białego. W przypadku domieszek kobaltu, annabergit może być bladoróżowy, tworząc odmianę erytrynową. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się niską twardością, wahającą się od 1.5 do 2.5 w skali Mohsa. Posiada połysk szklisty do słabo diamentowego na powierzchniach krystalicznych, natomiast skupienia ziemiste są matowe. Jest przezroczysty do przeświecającego. Gęstość annabergitu wynosi około 3.07 g/cm³. ## Barwy i odmiany Typowa barwa annabergitu to różne odcienie zieleni, od jasnozielonej do jabłkowozielonej. Może być również biały lub szarozielony. Odmiana bogata w kobalt przyjmuje bladoróżową barwę i bywa nazywana erytrynem niklowym, ze względu na podobieństwo do erytrynu, minerału kobaltowego. ## Historia i nazwa Annabergit został opisany w 1852 roku. Jego nazwa pochodzi od miejscowości Annaberg w Saksonii (Niemcy), gdzie minerał ten został po raz pierwszy zidentyfikowany. Jest to typowa lokalizacja dla tego minerału. ## Zastosowania Annabergit nie ma zastosowań przemysłowych ze względu na swoją rzadkość i niewielkie występowanie. Jest ceniony przede wszystkim przez kolekcjonerów minerałów, zwłaszcza ze względu na swoją charakterystyczną barwę i rzadkość występowania dobrze wykształconych kryształów.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Annabergit można rozpoznać po charakterystycznej jabłkowozielonej barwie, niskiej twardości oraz typowym środowisku występowania w strefach utleniania złóż niklu. Często tworzy ziemiste naskorupienia i naloty. Rysa annabergitu jest bladozielona do białej, jaśniejsza niż barwa minerału. ## Odróżnianie od podobnych Annabergit bywa mylony z erytrynem, który ma podobny pokrój i barwę (różową do czerwonoróżowej), ale erytryn jest minerałem kobaltu, a nie niklu. Odmiana annabergitu bogata w kobalt może być trudna do odróżnienia wizualnego od erytrynu. Właściwości chemiczne są kluczowe do rozróżnienia. Inne zielone minerały wtórne, takie jak malachit czy szewelit, mają zazwyczaj wyższą twardość i inne środowisko występowania. ## Formy kryształów Kryształy annabergitu są rzadkie i zazwyczaj mają pokrój igiełkowy, włoskowy lub tabliczkowy. Częściej występuje w postaci skupień promienistych, naskorupień, nalotów, skupień ziemistych lub zbitych mas.
Środowisko geologiczne
## Geneza Annabergit jest minerałem wtórnym, powstającym w strefach utleniania złóż niklu. Tworzy się w wyniku wietrzenia i utleniania pierwotnych minerałów niklu, zwłaszcza arsenków niklu, takich jak nikielin (NiAs) czy chloantyt ((Ni,Co)As₂). ## Asocjacje mineralne Współwystępuje z innymi minerałami wtórnymi, takimi jak erytryn (w przypadku obecności kobaltu), azuryt, malachit, a także z minerałami pierwotnymi, z których powstał, np. nikielin, chloantyt, skutterudyt. ## Lokalizacje Znane stanowiska annabergitu to m.in. Annaberg w Saksonii (Niemcy - lokalizacja typowa), Bou Azzer w Maroku, Cobalt w Ontario (Kanada), Franklin w New Jersey (USA) oraz niektóre złoża w Czechach i Rosji.
Rzadkość
Pospolity
Sklep › Annabergit