Alexearlite
Niezwykle rzadki siarczan molibdenian rtęci, tworzący mikroskopijne, igiełkowe kryształy o intensywnej, pomarańczowożółtej barwie.
Opis
## Charakterystyka Alexearlit jest minerałem z grupy siarczanów molibdenianów, który wizualnie prezentuje się jako naskupienia lub druzy drobnych, igiełkowych lub pryzmatycznych kryształów. Poszczególne kryształy rzadko przekraczają 0,1 mm długości, tworząc na powierzchni skały macierzystej delikatny, iskrzący się nalot. Jego najbardziej charakterystyczną cechą jest żywa, pomarańczowożółta do żółtopomarańczowej barwa, która wyróżnia go w jego naturalnym środowisku. ## Właściwości fizyczne Minerał ten charakteryzuje się silnym, diamentowym połyskiem. Jest przezroczysty do przeświecającego. Z uwagi na mikroskopijny rozmiar kryształów, twardość nie została precyzyjnie określona. Gęstość obliczona na podstawie składu chemicznego i struktury krystalicznej wynosi 8,15 g/cm³. ## Barwy i odmiany Alexearlit występuje w jednolitej gamie barw, od żółtopomarańczowej do pomarańczowożółtej. Nie są znane żadne jego odmiany barwne ani handlowe. ## Historia i nazwa Minerał został opisany po raz pierwszy w 1999 roku przez W. W. Pincha, W. I. L. H. M. van der Sluisa i R. S. W. M. van der Sluisa. Jego nazwa honoruje Alexa V. G. E. Arnolda (ur. 1947), kolekcjonera minerałów z Arizony, który odkrył pierwsze okazy tego minerału. Miejscem typowym jest kopalnia B&B w hrabstwie La Paz w Arizonie, USA. ## Zastosowania Ze względu na swoją ekstremalną rzadkość i występowanie w formie mikroskopijnych kryształów, alexearlit nie ma żadnego zastosowania przemysłowego. Stanowi wyłącznie obiekt zainteresowania naukowego i jest cennym nabytkiem dla wyspecjalizowanych kolekcjonerów minerałów mikromontażowych.
Cechy diagnostyczne
## Rozpoznawanie Identyfikacja alexearlitu w terenie jest praktycznie niemożliwa bez specjalistycznego sprzętu. W warunkach laboratoryjnych rozpoznaje się go na podstawie kombinacji cech: pomarańczowożółtej barwy, igiełkowej formy kryształów, diamentowego połysku oraz unikalnego składu chemicznego, potwierdzonego metodami takimi jak spektroskopia dyspersji energii (EDS). Kluczowa jest również jego lokalizacja i minerały towarzyszące. ## Odróżnianie od podobnych Alexearlit może być mylony z innymi drobnokrystalicznymi, barwnymi minerałami wtórnymi, zwłaszcza z wulfenitem, który często występuje w tej samej lokalizacji. Wulfenit zazwyczaj tworzy jednak kryształy tabliczkowe lub piramidalne, w odróżnieniu od igiełkowego alexearlitu. Ostateczne odróżnienie wymaga analizy chemicznej. ## Formy kryształów Tworzy druzy i naskupienia złożone z bardzo małych, igiełkowych lub wydłużonych kryształów pryzmatycznych, osiągających długość do 0,1 mm.
Środowisko geologiczne
## Geneza Alexearlit jest bardzo rzadkim minerałem wtórnym. Powstaje w strefie utleniania epitermalnych, polimetalicznych złóż zawierających rtęć, które są osadzone w skałach wulkanicznych. ## Asocjacje mineralne W miejscu typowym (B&B Mine, Arizona) alexearlit występuje w towarzystwie wulfenitu, mimetezytu, cerusytu, kwarcu, kalcytu oraz tlenków żelaza. ## Lokalizacje Jedynym potwierdzonym miejscem występowania tego minerału na świecie jest jego lokalizacja typowa - kopalnia B&B (B and B Mine) w górach Little Horn, w hrabstwie La Paz, w stanie Arizona, USA.
Rzadkość
Ekstremalnie rzadki
Sklep › Alexearlite