SKU: B_20_0007
Atrakcyjny okaz z Pakistanu, prezentujący ciemne, wysoce połyskujące kryształy andradytu osadzone na kontrastowym, jasnozielonym matrixie. Kryształy charakteryzują się wyraźnie wykształconymi ścianami i dużą ostrością krawędzi. Zielony matrix zawiera epidot. Główne Cechy: wysoki połysk i ostrość krawędzi andradytów; silny kontrast kolorystyczny; dobrze wyeksponowane główne kryształy; zwarty, zielony matrix. Stan zachowania: Bardzo dobry - główne kryształy są ostre i zachowane w świetnym stanie, bez większych uszkodzeń mechanicznych.
Cena: 89 PLN
Dostępność: Dostępny
Lokalizacja: -, Pakistan
Rozmiar: 62 x 40 x 41 mm
Waga: 105.2 g
Wzór chemiczny: Ca₃Fe³⁺₂(SiO₄)₃
Twardość (Mohs): 6.5-7
Charakterystyka Andradyt jest minerałem należącym do grupy granatów, będącym krzemianem wapnia i żelaza. Występuje w postaci dobrze wykształconych kryształów, często o pokroju dwunastościanu rombowego lub dwudziestoczterościanu deltoidowego, a także w formie zbitej lub ziarnistej. Typowe okazy andradytu charakteryzują się szklistym lub żywicznym połyskiem, a ich barwa może być bardzo zróżnicowana, co stanowi jedną z jego najbardziej rozpoznawalnych cech. Właściwości fizyczne Twardość andradytu w skali Mohsa wynosi 6.5-7, co czyni go minerałem stosunkowo twardym. Posiada białą rysę. Gęstość andradytu to około 3.8 g/cm³. Minerał ten jest przezroczysty do przeświecającego, a jego połysk jest szklisty lub żywiczny. Barwy i odmiany Andradyt wykazuje szerokie spektrum barw, od żółtej, przez zielonkawożółtą, szmaragdowozieloną, ciemnozieloną, aż po brązową, brązowoczerwoną, brązowożółtą, szaroczarną i czarną. Najbardziej znane odmiany to: demantoid (szmaragdowozielony, ceniony w jubilerstwie), melanit (czarny, nieprzezroczysty) oraz topazolit (żółty do żółtobrązowego). Historia i nazwa Andradyt został opisany w 1800 roku. Nazwa minerału pochodzi od nazwiska portugalskiego mineraloga José Bonifácia de Andrada e Silvy, który jako pierwszy opisał ten minerał. Zastosowania Andradyt, zwłaszcza jego szmaragdowozielona odmiana demantoid, jest ceniony w jubilerstwie jako kamień ozdobny. Inne odmiany, takie jak melanit, również znajdują zastosowanie w biżuterii. Ze względu na swoją twardość, andradyt może być również wykorzystywany jako materiał ścierny, choć w mniejszym stopniu niż inne granaty.
Rozpoznawanie Andradyt można rozpoznać po jego charakterystycznych barwach, szklistym lub żywicznym połysku oraz typowych formach krystalicznych, takich jak dwunastościany rombowe. Twardość 6.5-7 w skali Mohsa oraz biała rysa są również ważnymi cechami diagnostycznymi. Odróżnianie od podobnych Andradyt może być mylony z innymi granatami, takimi jak grossular czy almandyn. Od grossularu odróżnia go zazwyczaj ciemniejsza barwa i obecność żelaza. Od almandynu różni się składem chemicznym (brak magnezu i większa zawartość wapnia) oraz często odcieniem barwy. Odmiana demantoid może być mylona ze szmaragdem, jednak demantoid ma wyższy współczynnik załamania światła i charakterystyczny "ognisty" blask. Formy kryształów Andradyt najczęściej tworzy dobrze wykształcone kryształy o pokroju dwunastościanu rombowego lub dwudziestoczterościanu deltoidowego. Występuje również w formie zbitej, ziarnistej lub promienistej agregatów.
Geneza Andradyt powstaje w skałach metamorficznych, zwłaszcza w skarnach, które tworzą się w wyniku metasomatycznego przeobrażenia skał węglanowych (wapieni, dolomitów) w kontakcie z intruzjami magmowymi. Może również występować w niektórych skałach magmowych, takich jak syenity i serpentynity. Asocjacje mineralne Andradyt często współwystępuje z takimi minerałami jak: kalcyt, epidot, diopsyd, wezuwian, magnetyt, chloryty i kwarc. W skarnach towarzyszą mu często inne granaty oraz minerały rudne. Lokalizacje Ważne złoża andradytu znajdują się w Rosji (Ural, gdzie odkryto demantoid), we Włoszech (Val Malenco, Piemont), w Stanach Zjednoczonych (Kalifornia, Arizona), w Meksyku, na Madagaskarze, w Namibii i w Iranie. W Polsce andradyt występuje w Sudetach, w okolicach Strzegomia i Kłodzka.
Kryteria jakości Najbardziej cenione okazy andradytu to te o intensywnym, jednolitym zabarwieniu, wysokiej przezroczystości i wyraźnym połysku. Kryształy o dobrze wykształconych ścianach i bez widocznych inkluzji są szczególnie poszukiwane. W przypadku demantoidu, ważna jest intensywna szmaragdowozielona barwa i charakterystyczny "koński ogon" - inkluzje włókien azbestu amfibolowego. Popularne stanowiska Najbardziej cenione okazy demantoidu pochodzą z Uralu w Rosji. Czarne melanity o dużych rozmiarach są poszukiwane z Włoch. Okazy topazolitu z Włoch i Pakistanu również cieszą się uznaniem kolekcjonerów.